Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2011/5994 · K. 2011/2829

11. Ceza Dairesi         2011/5994 E.  ,  2011/2829 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet HÜKÜM : 1) 2001 yılı suçundan 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve TCK 62 maddeleri gereğince 15 Ay Hapis ve sanığa verilen cezanın TCK 51 maddesi gereğince TECİLİNE, 2) 2002-2003 yılları suçundan 213 sayılı yasanın 359/b-1 ve TCK 62 maddeleri gereğince 15 Ay Hapis ve cezanın TCK 51 maddesi gereğince TECİLİNE, Karar başlığına yanlış yazılan suç tarihlerinin 2001 takvim yılı için 26.01.2002, 2002 takvim yılı için 26.10.2002 ve 2003 takvim yılı için 26.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I-Sanık müdafiinin 2001 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2001 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2002 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, II- Sanık müdafiinin 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kurulan mahkümiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Sanığın 2002 ve 2003 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edildiği halde, her takvim yılı için ayrı ayrı zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili tüm hükümleri somut olaya ayrı ayrı uygulandığında verilen cezalar süre itibariyle aynı olmakla beraber 5237 sayılı Yasanın lehe kabul edilip uygulanması halinde, kasten işlenmiş olunan suçtan dolayı hapis cezasına mahkümiyetin kanuni sonucu olarak anılan yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna da karar verilmesi gerekeceği, hükümde yer almasa bile infazda nazara alınacağı cezanın tecili açısından ise deneme süresi içerisinde suç işlenmemesi halinde ceza tecil edilmiş olan mahkümiyetin esasen vaki olmamış sayılması nedeniyle 647 Sayılı Yasanın 6. maddesinin lehe olduğu”cihetle; 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sonucu itibariyle aleyhe olacağı gözetilmeden anılan yasa hükümleri lehe kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasa nın 8.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan 2002 ve 2003 takvim yılları ile ilgili hüküm fıkrasından “5237 sayılı Yasanın 62/1, 50, 51, 51/3, 51/7 ve 51/8” ibareleri çıkartılarak, yerlerine “765 sayılı TCK nun 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6.” ibareleri yazılmak suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi