Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2011/6086 · K. 2011/12153

6. Hukuk Dairesi         2011/6086 E.  ,  2011/12153 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, erken tahliye nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme davanın kısmen kabulüne karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davalı vekilinin alacak miktarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; davacı vekili, davalı kiracının 2007 yılı Temmuz başlangıç tarihli, beş yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, davalı kiracının 15.04.2010 tarihli kira bedelini ödeyerek taşınmazın tahliye edildiğini, sözleşmenin 2. maddesinde erken tahliye durumunda geri kalan sürenin kira bedelinin karşı tarafa ödeneceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek 27 aylık kira bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davada dayanılan ve hükme esas alınan 2007 Temmuz başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar 2. maddesinde "karşılıklı anlaşma dışında protokolün bozulması durumunda bozan taraf geri kalan sürenin kira bedelini karşı tarafa ödeyecektir." ve 4. maddesinde "yıllık kira artışı %10’dur" hükmü kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile düzenlenen bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Ancak, cezai şart niteliğindeki bu alacağın hesaplanması sırasında tahliye tarihindeki son kira bedelinin esas alınması ve artış hükmünün uygulanmaması gerekirken %10 oranında artırım yapıldığı gibi cezai şart olduğu kabul edilen bu alacağın, BK. 161/son maddesi gereğince fahiş olup olmadığı tartışılmadan sözleşmede belirlenen cezai şart talebinin tamamen kabulüne karar verilmiş olması da doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.