Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/6184 · K. 2012/16569

11. Hukuk Dairesi         2011/6184 E.  ,  2012/16569 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2010 tarih ve 2006/249-2010/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı limited şirketin ortakları olduklarını, davalının müdür olarak görev yaptığı süre içinde şirkete ait araçları piyasa değerinin altında sattığı ve yine satış bedelinin altında şirket kayıtlarına geçirerek aradaki farkı zimmetine geçirdiği, aynı şekilde şirketin dağıtılmasına karar verilen 135.000,00 TL kârını dağıtmadığı, ayrıca davalının gerçekte borç vermediği halde şirketi kendisine 87.000,00 TL borçlu gösterdiğini ileri sürerek, şimdilik 25.584,00 TL’nın temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, iddia edilen zararların şirket zararı olduğu, TTK’nun 309. maddesi gereğince tazminatın şirket adına talep edilmesi gerektiği, davacıların ise hükmolunacak tazminatın kendilerine verilmesini talep ettikleri, bu itibarla davacıların aktif dava ehliyetinin bulunmadığı, ayrıca dağıtılmayan kâr payının davalı uhdesinde kaldığı iddiasının ise ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kâr payının dolayısı ile şirket karının davalı müdür tarafından zimmete geçirildiği iddiasının şirket zararı niteliğinde olup davacıların kendi adlarına tahsil talebinde bulunamayacak olmalarına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.