Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2011/6273 · K. 2012/5207

12. Ceza Dairesi         2011/6273 E.  ,  2012/5207 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Dava : Haksız ödeme nedeniyle tazminat talebi Hüküm : 2.000,00 TL adli para cezasının 14/12/2004 tarihinden faiziyle, 2.800,00 TL adli para cezasının 12/09/2005 tarihinden faiziyle davalıdan alınarak davacıya verilmesine. Davacının tazminat talebinin kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hükmün 1. fıkrasının a bendinde davacıya faiziyle birlikte geri ödenmesine karar verilen 2.000,00 TL’nin İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2003/2 Esas ve 2004/74 Karar sayılı ilamının infazına ilişkin davacı tarafından ödenen para cezası olup 14/12/2004 tarihinde infaz edildiği, 5320 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca 01/06/2005 tarihinden önce yapılan işlemler ile ilgili tazminat taleplerinin 466 sayılı Kanun hükümlerine göre incelenip karara bağlanması gerektiği, anılan kanunda ise davacının tazminat talebine konu işleme ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından bu kanun kapsamında tazminat talep edilemeyeceği, diğer taraftan kararda uygulama maddesi olarak belirlenen 5271 sayılı CMK’nın 323/3 maddesinin delalet ettiği aynı kanunun 144/1-b maddesi uyarınca “tazminata hak kazanmadığı halde, sonradan yürürlüğe giren ve lehe düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hale dönüşenler”in de tazminat isteyemeyecekleri, bu nedenle davacının para cezası olarak ödediği 2.000,00 TL’ye ilişkin tazminat talebinin idari yargıda dava konusu edilebileceği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı görülmekle, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerden dolayı yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 24/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.