Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/6332 · K. 2012/12972

11. Hukuk Dairesi         2011/6332 E.  ,  2012/12972 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/01/2011 tarih ve 2009/205-2011/57 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili olan şirketin Mardin İli Midyat ilçesinde yapılan kadastro çalışması esnasında kullanılan 2 adet GPS Lecia 1200 Sistem aletini Malatya’da bulunan şirket merkezine göndermek amacıyla BV 537170 seri numaralı taşıma irsaliyesi ile davalı Aras Kargo Şirketi’nin Kasımiye şubesine 07/11/2008 tarihinde teslim ettiğini, ancak BO 110704 seri numaralı faturadan anlaşıldığı üzere, şirket merkezine GPS aletlerinden sadece birinin teslim edildiğini, davalı şirkete ait kargoda taşıma esnasında kaybolan 1 adet GPS aletinin bedeli olan 18.996,70 TL'nın haksız fiilin gerçekleştiği 07/11/2008 tarihinden itibaren işleyen reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının gönderdiği 1 paketten ibaret kargo içeriğinin GPS Lecia 1200 Sistem aleti olduğunu kabul etmediklerini, sevk irsaliyesinde taşınan eşyanın ne olduğu ve değeri hususunda gönderici tarafından beyanda bulunulmadığını, bu nedenle eşyanın ne olduğu hususunda açıklık olmadığını, TTK 769, 785, 786/2 maddeleri ile Karayolu Taşıma Kanunu madde 8 hükümlerine göre müvekkili olan şirketin sorumluluğu bulunmadığından haksız açılan davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan deliller, fatura, sevk irsaliyesi ve taşıma faturası ile tanık ve bilirkişi raporlarına göre; davacı tarafından davalıya GPS aleti, sehpa ve eklentilerinin 2 kutu halinde teslim edildiği, buna rağmen GPS aletinin içinde bulunduğu kutunun alıcıya teslim edilmediği, bunun 2. el piyasasında değerinin 10.000 TL olduğu, davalının taşıma sözleşmesi uyarınca teslim aldığı malın taşıma sürecinde ziya uğramasından sorumlu olduğu, bu nedenle bilirkişilerce belirlenen değerin, davalı daha önce temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiği kanaati ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir. Davalı vekili, kararı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 444,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.