Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2011/6628 · K. 2012/10955

10. Hukuk Dairesi         2011/6628 E.  ,  2012/10955 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No :766-171 Davacı, tıbbi malzeme bedelinin tahsili için tedarikçi firma tarafından kendisine yapılan icra takibi nedeniyle icra dosyasına ödemek zorunda kaldığı miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir. Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki belgeler okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, Bağ-Kur sigortalısı davacının, İzmir Eğitim ve Araştırma Hastanesince “Trombotik Trombositopenik Purpura” teşhisi nedeniyle, yapılan plasmaferez işleminde kullanılan tıbbi malzeme bedelinin davalı Kurumdan tahsili için vekalet verdiği dava dışı tedarikçi firmanın malzeme bedelini davalı Kurumdan tahsil edememesi üzerine davacıya yaptığı icra takibi nedeniyle ödemek zorunda kaldığı 13.015,00 Tlnin tahsiline ilişkindir. Mahkemece, dava konusu malzeme kullanımının gerekliliği ve rayiç değerinin tespitine yönelik hiçbir araştırma ve inceleme yapılmaksızın ve munzam zararın istenemeyeceği gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasanın ek 13 ve 18. maddeleridir. Davacının tedavisinin gerçekleştirildiği dönemde yürürlükte olan, 1479 sayılı Yasanın sağlık sigortası yardımlarına ilişkin Ek 13. maddesi, tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması olanağına yer vermiştir. Ancak, “Sağlık sigortası yardımlarının şekil ve şartları... diş hastalıkları tedavisi, gözlük, işitme cihazı, ortez, protez ve iyileştirme vasıtaları ve benzeri yardımların yapılması ile bunların cinsi, evsafı, miktarı, kullanma süresi ve Kurumca ödenecek bedel tespitine ilişkin esasların yönetmelikle...” düzenleneceği de anılan Yasanın Ek 18. maddesinde yer almıştır. Eldeki davada; davacının tedavisinde kullanılan tıbbi malzemelerin kullanımının zorunlu olup olmadığı; fiyatı daha az olan benzer marka veya ürünlerin kullanılmasının istenen sonuca ulaşmada yeterli olup olmayacağının, bilimsel ölçütler kullanılarak açıkça ortaya konulması zorunluluğu vardır. Mahkemece, davacının tedavisinde kullanılan tıbbi malzemelerin kullanımının, yukarıda belirtilen açıklama ışığında zorunlu olup olmadığının tespiti amacıyla, davacının tedavi edilen hastalığının uzmanı bilirkişiden rapor alınarak, bedeli dava konusu olan tıbbi malzemelerin kullanımının, hastanın sağlığına kavuşması yönünden, faydalı olma durumundan öteye, zorunlu olup olmadığı, anılan malzemenin kullanılmamasının yaratacağı sağlık riskleri, yargısal denetime elverir biçimde bilimsel gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır. Hastanın tedavisi için gerekli görülerek reçetelendirilen malzemenin, yukarıdaki bent kapsamındaki değerlendirme sonucunda zorunlu olduğunun belirlenmesi halinde; anılan malzeme bedelinin denetlenip, faturadaki haliyle ödenecek nitelikte olup olmadığının ve buna bağlı olarak Kurum tarafından karşılanabilir miktarının belirlenmesi gerekecektir. 5510 sayılı Yasanın 63. maddesinde yer alan “Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teşhis ve tedavi yöntemleri ile (f) bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme usûl ve esaslarını Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir, ulusal ve uluslararası tüzel kişilerle işbirliği yapabilir. Komisyonların çalışma usûl ve esasları Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Kurumca belirlenir.” düzenlemesi ile Genel Sağlık Sigortası İşlemleri Yönetmeliği'nin 22. maddesindeki, “Kurum, finansmanı sağlanan ortez, protez, tıbbî araç ve gereç, kişi kullanımına mahsus tıbbî cihaz, tıbbî sarf, iyileştirici nitelikteki tıbbî sarf malzemelerini ve bu malzemelerin temini, garanti süresi sonrası bakımı, onarılması ve yenilenmesi hizmetleri ile ödeme usul ve esasları Sağlık Bakanlığının görüşünü alarak belirlemeye yetkilidir.” hükmü gözetilerek; kullanılan malzemenin bedelinin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yukarıda sıralanan düzenlemeler çerçevesinde belirlenmesinin sağlanması, fiyat tespitinin makul süre içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından gerçekleştirilmemesi halinde ise, konu hakkında teknik ve mali bilgiye sahip bilirkişiden, piyasa değerleri ve ilgili kuruluşların görüşü ışığında fiyat tespitine ilişkin rapor alınarak, dava konusu tıbbi malzeme bedellerinde Kurumun karşılamakla yükümlü olduğu tutar belirlenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece, sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında inceleme yapılmaksızın, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.