Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2011/6874 · K. 2012/13077

5. Ceza Dairesi         2011/6874 E.  ,  2012/13077 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet ve zimmete neden olma HÜKÜM : Sanık ...'nın zimmet suçundan mahkümiyetine, sanık ...'ın zimmete neden olma suçundan beraetine Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık ... hakkında verilen beraet hükmünü temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyizine yönelik incelemenin bu hüküm ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü; Denetmen tarafından sanık ...'in ödeme listeleri ve tahsilat defterinde 17/12/2007 ve 29/06/2005 tarihlerinde tanık Nurettin Kazık ve ölü kardeşine ait borçların şerh verilip üzerleri çizilerek kapatıldığı, 17/12/2007 tarihli 345 TL bedelli tahsilat dışında tahsilata rastlanmadığının kayıtların incelenmesi sonucu ortaya çıkartıldığı ve sanık ... hakkında basit zimmet suçundan hüküm kurulmuş olması da nazara alındığında; saymanlık müdürü sıfatıyla kamu alacaklarının tam ve eksiksiz tahsil edilmesinden, kayıtların usulüne uygun tutulmasından sorumlu olan sanık ...'nin ödeme listeleri ve tahsildar defterinde tutulan kayıtların denetimini yapmayarak atılı zimmete neden olma suçunu işlediği anlaşıldığı halde beraetine karar verilmesi, Sanık ... hakkında verilen mahkümiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz itirazlarına gelince; TCK'nın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 249. maddesinin 43/1. maddesinden sonra uygulanmış olması sonuç cezayı değiştirmediğinden, suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;Sanık ve müdafiin, sanığın TCK'nın 32. maddesi kapsamında akıl hastası olduğunu savundukları, ancak mahkemece suç ve tarihi farklı olan aynı mahkemenin 2008/142 Esas, 2009/247 Karar sayılı dosyasındaki yargılamada alınan Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 28/01/2009 tarihli sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna yönelik raporunun hükme esas alındığı ve bu raporda sanıkta "bipolar affektif bozukluk" bulunduğunun belirtildiği gibi dosyada bulunan sanığın TCK'nın 32/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği yönündeki Süleyman Demirel Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Psikiyatri Uzmanı tarafından verilen 11/03/2008 tarihli raporla da çeliştiği nazara alındığında; sanığın tüm tedavi evrakı ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek, suç tarihlerinde "cezai ehliyetini azaltacak veya ortadan kaldıracak şekilde akıl hastalığının bulunup bulunmadığı" hususunda rapor alınması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle hüküm kurulması, Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.