Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2011/7199 · K. 2011/12619

6. Hukuk Dairesi         2011/7199 E.  ,  2011/12619 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, erken tahliye nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.01.2007 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede, davaya konu dönemde aylık kira bedelinin 7.000,00 USD olduğu, kararlaştırılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı kiracının kira sözleşmesinin süresi dolmadan bir yıl önce kiralananı boşaltması nedeni ile müvekkilin mağdur olduğunu, taşınmazın aynı şartlarla yeniden kiraya verilemediğini, borçlar kanununun taşınmazın erken tahliye edilmesi halinde açık düzenlemesi ve belirlediği tazminat miktarı dikkate alınarak erken tahliye nedeni ile 6 aylık kira parası karşılığının davalıdan tahsilini talep etmiş, davalı vekili küresel kriz nedeni ile kira sözleşmesinin müvekkili açısından çekilmez hale geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Yerinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen bilirkişi raporunda taşınmazın sözleşme ile belirlenen 7000,00 USD bedel üzerinden yeniden kiraya verilmesinin mümkün olmadığı, iki aylık sürede rayiç kira bedeli olan 5000,00 USD üzerinden kiralanmasının mümkün olduğu belirtilmiştir. Kiracının kira süresi sona ermeden kira sözleşmesini tek taraflı olarak feshederek kiralananı tahliye etmesi durumunda kural olarak kira süresinin sonuna kadar kira parasından sorumludur. Bununla birlikte davacı kiralayanın Borçlar Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla 44. maddesi gereğince kira sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüğünden dolayı bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. O halde, davacının zararı tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira parasından ibarettir. Bu durumda mahkemece, tahliye tarihinden itibaren kiralananı yeniden kiraya vermek için gereken makul sürede yoksun kalınan kira parasının tahsiline karar vermek gerekirken, yazılı şekilde kira dönemi sonuna kadar kira bedeli farkına da hükmedilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.