Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/7553 · K. 2012/8778

4. Hukuk Dairesi         2011/7553 E.  ,  2012/8778 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Gür (kendisine asaleten, ....'e velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 07/01/2009 gününde verilen dilekçe ile ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar ... ve ...'un tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince: Dava, ölümlü trafik kazasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir. Davacılar, dava dilekçesinde; davalı ...'un sevk ve idaresindeki, davalı ...'a ait olan araç ile kendilerinin desteği olan ...e çarparak ölümüne neden olduğunu, bu nedenle maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemişlerdir. Davalılar, meydana gelen kazada davacıların desteğinin de kusurunun bulunduğunu, davacıların zararının sigorta şirketi tarafından giderildiğini ve tazminat taleplerinin fahiş olduğunu bildirerek davanın reddini talep etmişlerdir. Yerel mahkemece, davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulüne, manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Davaya konu olayda; olay tarihi, olayın gelişimi, davacıların desteğe yakınlık derecesi, tarafların kusur durumları ve yukarıdaki ilkeler gözetildiğinde, hükmedilen manevi tazminatlar azdır. Mahkemece daha fazla miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda [2] sayılı bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına BOZULMASINA, davalılar Sinan ve ...'un tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının [1] sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.