İçtihatYargıtay11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/7571 · K. 2012/15227
- Esas No
- 2011/7571
- Karar No
- 2012/15227
- Karar Tarihi
- 04.10.2012
Karar Metni
11. Hukuk Dairesi 2011/7571 E. , 2012/15227 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/11/2010 tarih ve 2008/388-2010/587 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigorta poliçesi ile teminat altına alınan gömlek emtiasının davalı tarafından 02.07.2007 tarihli CMR taşıma senedi tahtında Türkiye'den İtalya'ya taşınması için 34 US 1656-34 US 1227 plakalı araca yüklendiğini, davalıya ait aracın sürücüsünün 10.07.2007 tarihinde saat 20.00 sıralarında teslimat adresinden farklı bir adresteki alıcının mağazasına vardığını, ancak kendisine malların teslim edileceği adres hatırladıldığı ve bulunulan adrese çok yakın olmasına rağmen teslimat adresine götürmek yerine mağazanın önünde gecelediğini, saat 02.00 sıralarında kimliği belirsiz kişilerce aracın ve emtiaların çalındığını, aracı ıssız bir yerde parketmesi nedeni ile olayda taşıyıcının kasda eşdeğer kusurunun bulunduğunu ve zarar miktarının sigortalıya ödendiğini ileri sürerek 321.380,15 YTL'nin 30.11.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, malların 10.07.2007 günü teslimat adresine ulaştırıldığını, ancak alıcının boşaltmanın ertesi günü yapılacağını bildirmesi üzerine araç şoförünün geceleme yapmak zorunda kaldığını, olayda taşıyıcıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalı emtiaların teslim adresine ulaştığı ancak deponun kapalı olması nedeni ile ertesi sabah yapılacak teslimata kadar gecelemek için araç sürücü tarafından İtalya'daki Chicco mağazasının önüne park edildiği, gece 02.00 sıralarında kimliği belirsiz kişilerce aracın camı kırılarak emtiaların çalındığı, olayda aracını gece boyu korumasız bırakan taşıyıcının ihmal derecesinde kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabülü ile 77.365.76 TL nin ödeme tarihi olan 30.11.2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; mahkeme kararı ve dayanağı bilirkişi raporunda taşınan malların çalınması olayında davalı taşıyanın sürücüsünün ağır kusur ve kasıt niteliğinde davranışı olmayıp ihmali bulunduğu ve CMR Konvansiyonunun 23. maddesi uyarınca sorumluluğunun sınırlı olduğu kabül edilerek sonuca varılmış ise de; olayın oluş biçimi dikkate alındığında İtalya gibi hırsızlık ve gasp olaylarının yoğun olduğu riskli bir ülkede otopark niteliğinde olmayan ve hiçbir güvenlik önlemi bulunmayan yol kenarındaki cep şeklindeki bir alana park edip aracın içinde uyuduğu sırada gece vakti araçta hırsızlık yapıldığının ve bunun sürücü tarafından fark edilmesi üzerine şoförün ve aracın kaçırılmak suretiyle gasp edildiği anlaşıldığından; olayın gerçekleşen bu biçimi itibariyle meydana gelen kaybın taşımacının sürücüsünün ağır kusurundan kaynaklandığı anlaşılmakla CMR Konvansiyonu 29. maddesindeki koşulların oluştuğu sonucuna varıldığından davalı taşımacının zarardan sınırsız sorumlu olduğu gözetilmeksizin CMR Konvansiyonunun 23. maddesi uyarınca sınırlı sorumluluğa hükmedilmesi doğru görülmemiş davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz isteminin kabülü ile hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.447,10 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.