Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/8059 · K. 2012/15257

11. Hukuk Dairesi         2011/8059 E.  ,  2012/15257 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/04/2011 tarih ve 2009/180-2011/80 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından 04/08/2001 tarihinde sermaye artırımı kararı alındığını ve davalının da buna iştirak ettiğini ancak davalının üzerine düşen sermaye borcu yükümlülüğünü yerine getirmeyerek sermaye artışından doğan farkı ödemediğini, bu nedenle hakkında icra takibi başlatıldığını, ancak davalının itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, davalının itirazının haksız bulunduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve % 40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın hukuki temelinin bulunmadığını, davacı şirketin alacaklı olmadığını bilerek işbu takibi kötü niyetle yaptığını savunarak davanın reddine ve davacının %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, TTK'nın 406. maddesinin, ifa tarihinin esas sözleşme veya genel kurul kararı ile belirlenmediği durumlarda yapılacak çağrıya ilişkin bir yedek hukuk kuralı niteliğinde bulunduğu, ana sözleşmenin değiştirilen 6. maddesinde artırılan şirket sermayesinin 1/4 ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanının ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceğinin öngörüldüğü, bu durumda apel çağrısı gerekmeksizin temerrüdün oluşacağı, sermaye artırımı nedeniyle davalının payına düşen 9.000 TL sermaye artırım borcu ve borcun niteliği ile ana sözleşmede öngörülen ödeme tarihlerine göre 22.299,38 TL faiz borcu bulunduğu gerekçesi ile davalı borçlunun Nevşehir 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/2430 esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen takibe ilişkin itirazın iptaline ve davalı tarafından faize de itiraz edilmesi, faiz için de harç yatırılarak itirazın iptali davasına konu edilmesi ile davalının ana para ve faize ilişkin borcunu belirleyebilecek durumda olduğu gerekçesi ile toplam alacak miktarının % 40'ı oranında (8.914,75.-TL) inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Dava, arttırılan sermaye bedelinin tahsiline yönelik yapılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı şirketin 04.08.2001 tarihli olağan genel kurul toplantısında, şirket sermayesinin arttırımına karar verilmiş, davalı da sermaye arttırımına iştirak etmiştir. Davalının şirket ortağı olduğuna ve sermaye arttırılmasını taahhüt ettiğine dair uyuşmazlık yoktur. Ayrıca, bu genel kurul kararının iptal edildiği hususu da savunulmamıştır. Şirket olağan genel kurulunda, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'ünün tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde, kalanın ise 12.07.2003 tarihinde ödeneceği karara bağlanmış ve ticaret sicil gazetesinde ilan edilmiştir. Mahkemece, arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmı için anasözleşmenin sermaye arttırımına ilişkin bu genel kurul kararının tescil edildiği 10.10.2001'den itibaren 3 ay sonrası 10.01.2002, 3/4'lük kısmına ise 12.07.2003 tarihinden itibaren faiz hesaplanmış, tespit edilen miktar doğrultusunda itirazın iptaline karar verilmiştir. Ancak anılan genel kurul kararında “arttırılan şirket sermayesinin 1/4'lük kısmının tescil tarihinden itibaren en geç üç ay içinde ödeneceği' şeklindeki ibarenin bu miktar yönünden kesin ve belirli bir vade içerdiğinin kabulü doğru değildir. O halde, davalının sorumlu olduğu sermaye artan bedelinin tamamına, son ödeme tarihi olarak kararlaştırılan temerrüt tarihi olan 12.07.2003 tarihinde itibaren faiz hesaplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.