Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2011/8168 · K. 2012/310

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8168 E.  ,  2012/310 K. "İçtihat Metni" Fuhşa özendirme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık ...'ün; fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçundan sanık ... 'ın; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etmek suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'un; yetkili mercilerin emirlerine muhalefet suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın; reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın; yetkili mercilerin emirlerine muhalefet, fuhuş için başkasına kadın tedarik etme ve reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine, diğer sanıkların atılı suçlardan beraatlerine dair Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2007 gün ve 2007/325 Esas, 2007/741 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve katılan kurum vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi; Katılan kurumun sanık ... hakkında mağdure ...'e yönelik fuhşa özendirme suçundan açılan kamu davasına katıldığı, diğer açılan davalara yönelik bir katılma kararının bulunmadığı, keza 05.01.1989 doğumlu olan bu mağdurenin karardan önce 05.01.2007 tarihinde 18 yaşını bitirdiği ve koruma kararının da uzatılmadığı anlaşıldığından, daha önce verilen müdahillik kararının hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden katılan kurum vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ...'ün temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen fuhşa özendirme ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarının 765 sayılı TCK.nın 435/1 ve 436/1. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 31.07.2002 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.