Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/8663 · K. 2012/15411

11. Hukuk Dairesi         2011/8663 E.  ,  2012/15411 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/10/2010 tarih ve 2010/19-2010/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalının müvekkiline 5.000 TL borcu karşılığında 10 adet 500 TL bedelli 15.08.1999 başlangıç tarihli emre muharrer senet verdiğini, senetlerin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin zamanaşımına uğradığını, alacağın tahsil edilemediğini ileri sürerek, takip tarihi 07.11.2001 tarihine kadar faizi ile birlikte 11.536 TL’nın ve takip tarihinden dava tarihine kadar işleyecek reeskont faizinini tahsilini, %40 oranında icra inkar tazminatına hükmolunmasını, 26.01.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle dava tarihine kadar işleyen 8.827,64 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, alacağın ve ıslahla istenen faiz talebinin zamanaşımına uğradığını, bonoların 26.02.2000 tarihinde ödendiğini, davacının bonoları yırttığını söyleyerek geri vermediğini ve takibe koyduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının imzası inkar edilmeyen ve ödendiği ispat edilmeyen icra takibine konu yaptığı senetler karşılığı borcu olduğu gerekçesiyle 5000 TL asıl alacak, 6.536,11 TL takibe kadar işleyen faiz, 8.827,64 TL takip tarihinden itibaren işleyen faiz olmak üzere toplam 20.263,75 TL’nın tahsiline, asıl alacağa dava tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasına, icra inkar tazminatının reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1) Davalı davada zamanaşımı def’inde bulunduğu halde mahkemece bu husus hakkında olumlu olumsuz karar verilmeden uyuşmazlığın esasına girilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. 2) Kabule göre de, davalı ödeme yaptığını gösteren 26.02.2000 tarihli belgenin geçerli olduğunu savunduğuna göre, belgenin geçerli olup olmadığına ilişkin uzman bilirkişiden rapor alınmak gerekirken, ödemeye ilişkin yazıların bulunduğu kısmın belgeye sonradan ilave edildiği yönünde dar yetkili mahkeme olan İcra Hukuk Mahkemesi tarafından alınan raporun hükme esas alınarak karar verilmesi doğru olmamıştır. 3) Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.