Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/9093 · K. 2011/9478

4. Hukuk Dairesi         2011/9093 E.  ,  2011/9478 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... ... tarafından, davalı ... Uluslararası Film Prodüksüyon Tic. ve San. A.Ş aleyhine 25/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/04/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2- Davalının diğer temyiz itirazına gelince; Dava, etkili eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin husumet nedeni ile reddine dair verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine işin esası incelenerek istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, davalının sahibi bulunduğu sinemaya film izlemek için gittiğini, görevliler tarafından darp edildiğini, davalının çalışanlarının haksız eylemlerinden dolayı sorumlu olduğunu ileri sürerek manevi tazminat ödetilmesini istemiştir. Davalı, davanın usul ve esas yönden reddi gerektiğini savunmuştur. Yerel mahkemece, davacının, davalıya ait sinemada, görevliler tarafından darp edilmesi nedeni ile manevi zarara uğradığının kabulü ile takdiren 5.000,00TL manevi tazminat ödetilmesine karar vermiştir. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Somut olaya gelince, davacı, davalıya ait sinemada 18 yaşından büyüklerin izleyebileceği bir filmi izlemek için 18 yaşından küçük olmasına karşın bilet almak istemiş, görevlinin kendisine bilet satamayacağını söylemesi üzerine ısrarcı davranışlarda bulunarak tartışmaya neden olmuştur. Davacının olay neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilir biçimde yaralandığı anlaşıldığına göre, olayın gelişim biçimi, olay tarihi, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacı yararına takdir edilen 5.000,00TL manevi tazminat fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminat takdir edilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenler ile reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.