Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2011/9362 · K. 2013/23419

6. Ceza Dairesi         2011/9362 E.  ,  2013/23419 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yakınanın şoförü olduğu dolmuştan inerken iade etmesi gereken 97 TL para yerine,aracın trafikte bulunmasından faydalanıp herhangi bir özel beceri kullanmaksızın, 27 TL geri vermek suretiyle yakınana ait 70 TL parayı çalan sanığın eyleminin, bu haliyle 5237 sayılı TCK’nın 142/1-c maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hukuki vasıflandırmada yanılgıya düşülerek aynı Yasanın uygulama yeri bulunmayan 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması, 2-Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, 5237 sayılı Yasanın 145. maddesine düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, 3-Sanığın mükerrirliğine esas alınan hükümde, yaş küçüklüğü nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 55/3.maddesinin uygulanmış olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin 5. Fıkrası gereğince, aynı maddenin 6 ve 7. fıkralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kabul ve uygulamaya göre; 4-5237 sayılı TCK.nun 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi için, sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün denetim olanağı verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmemesi, süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir.’’ denilmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, 5-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.