Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2011/9668 · K. 2012/17599

11. Ceza Dairesi         2011/9668 E.  ,  2012/17599 K. "İçtihat Metni" Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2011 tarihli ve 2011/1 1 8 esas, 2011/220 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre: Adı geçen sanığın işlediği sabit bulunan resmi belgede sahtecilik eylemi ile katılan ...'ın üniversiteyi geç bitirmesine sebep olduğu, zira hakkında açılan kamu davası sonrası yapılan sınavda katılanın başarılı olduğu, bu haliyle okulunu geç bitiren, iş hayatına daha geç başlamak durumunda kalan ve 6 yıllık süre içinde bahsedilen dersten geçmek üzere zaman ve emek harcayan katılanının zararının bulunduğu, ancak yine dosya kapsamına göre söz konusu zararlarının tespit edilerek adı geçen sanık tarafından karşılanmamış olduğu hususları dikkate alındığında 5271 sayılı Kanun'un 231/6 maddesinde yer alan objektif unsurun gerçekleşmediği anlaşılmakla katılanın zararını karşılamayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/06/2011 gün ve 2011/8156/35130 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2011 gün ve KYB. 2011/237614 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2008/250 esas, 2009/13 sayılı kararında açıklandığı üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi de “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi” koşuludur. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir. Maddi zararın bizzat sanık tarafından yerine getirilmesi gerekmeyip, sanık adına onun bilgisi ve rızası tahtında üçüncü kişiler tarafından da tazmin, aynen iade veya eski hale getirme suretiyle giderilmesi de olanaklıdır. Ancak, herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşul aranmayacaktır. Örneğin, 6136 sayılı Yasanın 13. maddesine aykırılık halinde, herhangi bir zarar bulunmadığından zararın giderimi koşulu aranmaz. Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de göz önünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı,  hukuk hâkimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira 5271 sayılı Yasanın 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır. İncelenen dosya içeriğine göre, suç tarihinde Niğde Üniversitesi Eğitim Fakültesinde öğretim görevlisi olan sanığın, aynı Fakültenin Sınıf Öğretmenliği Bölümünde yapılan Çocuk Edebiyatı sınavında katılanın sınav kâğıdı üzerinde onun aleyhine tahrifat yaptığı iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; katılanın okulu geç bitirmesi veya iş hayatına geç başlaması olgularından dolayı 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesinin ( c ) bendi kapsamında aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilmesi gerekli somut bir zarar meydana gelmediği cihetle, objektif koşullar yönünden değerlendirmede bulunup, engel bir durum olmadığı gerekçesiyle takdir hakkını da kullanmak suretiyle sanık hakkında CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2011 gün ve 2011/118 esas, 2011/220 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin CMK’nun 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.