Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2011/972 · K. 2011/5112

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/972 E.  ,  2011/5112 K. "İçtihat Metni" Irza geçme ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve mesken masuniyetini ihlal suçlarından mahkûmiyetine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.02.2006 gün ve 2004/36 Esas, 2006/146 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesini yazı işleri müdürü havale edip imzaladığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında mesken masuniyetini ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemeside; Sanığın işlediği iddia ve kabul olunan mesken masuniyetini ihlal suçunun 765 sayılı TCK.nın 193/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 12.02.2002 tarihinden inceleme gününe kadar bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan açılan kamu davasının, aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMUK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak, Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporuna dayanılarak karar verilmesi, Sonucun gerçekleşmiş olması nedeniyle netice sebebiyle ağırlaşmış suçlara teşebbüs olanaklı bulunmadığından, TCK.nın 35. maddesinin, aynı Kanunun 61/5. maddesindeki sıraya uygun olarak, 102/2. maddeyle tayin edilen ceza üzerinden uygulanıp, daha sonra 102/5. maddesiyle sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde TCK.nın 35. maddesinin 102/5 maddeden sonra uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, Kabul ve uygulamaya göre de; Kademeli ceza belirlenmesi yerine doğrudan TCK.nın 102/5. fıkra ile uygulama yapılması, Sanığın cezasında TCK.nın 62. maddesi gereğince indirim yapılırken hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 2 yıl 11 ay olarak fazla tayini, Hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak, TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.