Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/9805 · K. 2012/13259

4. Hukuk Dairesi         2011/9805 E.  ,  2012/13259 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 27/11/2006 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyizine gelince: Dava, yaralamalı trafik kazası nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde; davalıların kendisini kasten yaraladıklarını, yaralanma nedeni ile geçici iş gücü kaybı, tedavi ve yol masrafının olduğunu, tedavisinin halen sürdüğünü belirterek maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, ... dışındaki davalıların davacıyı yaraladıkları ispat edilemediğinden davanın bu davalılar yönünden reddine, davalı ... yönünden ise; davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne, maddi tazminat talebinin ise kanıtlanamadığından reddine karar verilmiştir. Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince, zararın varlığını ve tutarını kanıtlamak zorunda olan davacının, zararın gerçek tutarını kanıtlamakta zorlandığı veya kanıtlanmasının davacıdan beklenemeyeceği durumlarda yargıç, işlerin olağan gidişi ve zarar görenin aldığı önlemleri gözeterek zarar tutarını kendiliğinden belirler. Diğer yandan, yaralanma nedeniyle tedavi gideri yapılması yaşamın olağan akışına uygun olup tüm giderlerin belgelenmesi de beklenemez. Borçlar Yasası'nın 42. maddesi gereğince takdir edilecek uygun bir tutar, belgelendirilemeyen tedavi gideri olarak kabul edilmelidir. Eldeki davada davacı, delil olarak ceza davasına dayanmıştır. Ceza dosyasında mevcut Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora göre davacının 15 gün iş ve güçten kalacak şekilde yaralandığı, burnunun kırıldığı sabit olduğuna göre, Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi uyarınca davacının işgücü kaybına ilişkin maddi zararı da mahkemece takdir olunarak hüküm altına alınması gerekir. Şu halde, mahkemece yukarıda bahsi geçen hususlar gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle bozulmasına,davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.