Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/10318 · K. 2013/9813

11. Hukuk Dairesi         2012/10318 E.  ,  2013/9813 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2012 tarih ve 2011/413-2012/40 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, tarafların Tay İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti.'yi 23.12.1999 tarihinde %50-%50 ortak olarak kurdukları, işlerin hızlandırılmasının temini için davalının şirketin müdürü olarak atandığı ve tek imza ile yetkili kılındığı; şirket kuruluş masraflarının tamamının davacı tarafından karşılandığı; şirket merkezi olarak kullanılan GOP'da bulunan taşınmazın kira gelirinin 1.000 USD olduğu ve davalının haksız ve hukuka aykırı davranışlarından dolayı bu gelirden de mahrum kalındığı; şirket kuruluşunu müteakip, şirket masraflarının karşılanması amacıyla davacının hesapları teminat gösterilmek suretiyle 30.000 USD karşılığı 15.000 TL tüketici kredisi kullanıldığı; davalının davacıya haber vermeksizin bu hesabı aynı banka şubesinin başka bir hesabına aktardığını, davalı tarafından 28.01.2000 tarihinde 1.000 USD, 04.02.2000 tarihinde 10.000 USD'ın anılan döviz hesabından çekildiği ve çekilen paraların şirkete aktarılmadığı;15.02.2000 tarihinde, şirket ana sözleşmesinde yapılan değişiklik ile, davalının şirketi tek başına temsil ve imza yetkisinin kaldırıldığı ve diğer şirket ortağının da imzasının olması şartı getirildiği; davalının tek imza yetkisinin kaldırılmasından sonra 22.02.2000 tarihinde 1.000 USD, 06.03.2000 tarihinde ise 3.000 USD olmak üzere toplam 4.000 USD yetkisiz olarak çektiği ve şirkete aktarmadığı, davalının toplamda 15.000 USD çektiği ve şirkete aktarmayıp zimmetine geçirdiği; Tay şirketi için kullandırılan döviz kredi faizinin daha fazla işlememesi için davacının şahsi hesabından aktarılan 28.689 USD ile davalının çektiği banka kredi borcunun 23.03.2000 tarihinde kapatıldığı davalının şirkete ait defter ve kayıtları iki ay süreyle uhdesinde tuttuğu ve aslı olmayan faturalarla, paranın çekildiği tarihlerden çok sonra alındığı anlaşılan bilgisayarların şirkete getirildiği ancak kullanılmadığı; bilgisayarların alındığı firma yetkililerinin gerçek bir satışın söz konusu olmadığını, davalının açığını kapatmak için faturaların düzenlendiğini beyan ettikleri, bu beyanlar doğrultusunda işlenen faturaların düzeltme beyannamelerinin, 31.10.2000 tarihinde, Kavaklıdere Vergi Dairesine verildiğini; 05.12.2000 tarihinde davalı hakkında suç duyurusunda bulunulduğu ve hakkında ... 16. Ağır Ceza Mahkemesi 2001/ 272 E. sayılı dosyası kapsamında Emniyeti Suiistimal Fiilinden dolayı ceza davası açıldığını; davalının uçak bileti, otel masrafı gibi masrafların davacı kredi kartından ödendiğini, bunun toplamının 2.520 USD olduğu toplamda 31.239 USD davacının davalıdan alacaklı olduğunu; davalının davacıyı haksız fiil, ihmal ve terettüp hali ile hareket ederek zarara uğrattığı iddiası ile fazlaya ilişkin dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000 TL zararın Ocak 2000 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili tarafların şirket kurulumu amacıyla ön sözleşme imzaladıklarını, bu protokole bağlı olarak da Tay İnşaat, Sanayi, Dış Ticaret Ltd. Şti.'nin 24.12.1999 tarihinde kurulduğunu davalının yetkili müdür olduğu ve davacının imza yetkisi olmayan destek yönetici olduğu; davacının davalıya ...'deki büroyu tahsis ettiği ancak şirketin yasal adresinin birkaç bina ilerideki ... olarak gösterdiği, ancak hiçbir zaman şirkete tahsis edilmediği için kira kaybı olduğu yönündeki iddiaların gerçek dışı olduğu; 2000 yılı Ocak ayında davalının da imzası alınarak kredi tahsis edildiği, ayrıca davalının istediği zaman bir telefonla dahi kredi kullanabilmesi için banka müdürüne miktarsız kredi tahsis belgesi imzalanarak verildiği; davalının, sözleşme hükümlerine göre kullanacağı Ocak ve Şubat bütçesine denk gelen 15.000 TL'yi Vakıflar Bankası Maltepe Şubesinden çekerek, aynı bankanın şirket ofisine yakın olan Gaziosmanpaşa Şubesinde şirket adına açtığı hesaba yatırdığı ve masraf yaptıkça bu hesaptan çekerek şirket için harcadığı; Amerikalı şirketle yapılacak anlaşma doğrultusunda, davacının da imzasının yetkili olarak gerektiği bu nedenle de 2000 yılı Mart ayında yeni imza sirküleri ile çift imzalı olarak sözleşmeleri imzaladıkları, davacının iddialarının aksine çift imza kararının alınmasının amacının bu olduğu; şirket için alınan mobilya masraflarının davalı tarafından karşılandığı; şirkete birbiri ile entegre çalışan 3 adet bilgisayar alındığı ve davacının da kendi evine istemesi üzerine ona da alındığı ve bunların paralarının bütçeden ödendiği, davalının bu bedeli davacıdan talep ettiği ancak tartışma yaşandığı; davalının 22.02.2000 tarihinde 1000 USD'ı masraflar için çektiği, bu tarihte temsil yetkisi kararının Ticaret Sicil Gazetesi’nde yayınlanıp şirkete gelmediği için şirketin işleyişini teminen bu paranın çekilerek masraflara kullanıldığı; daha sonra davacının talebi ile davalı tarafından 3000 USD bankadan çekildiği ve davacıya Amerikaya gidiş uçak bileti masrafı olarak verildiği; bu tarihe kadar yapılan tüm harcamaların evraklarının muhasebeye verildiği; imzalanan ön sözleşme uyarınca şirket kuruluşuna ilişkin tüm masrafların davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre;davalının eylemleri ile davacıyı şirketin kuruluşundan önce zarara uğrattığına ilişkin somut sorumluluğunu gerektiren maddi vakıaların neler olduğunun davacı tarafından ispat edilmesi gerektiği tarafların, şirket kuruluşu aşamasında gerçekleştirilen faaliyetlerin, bu kapsamda davacı tarafından karşılanan giderlerin, tarafların tasarladığı ticari ilişkinin istenilen boyutta ve kapsamda gerçekleşmemesi halinde başlangıçtaki hazırlık eylemlerinin ne şekilde davalı yönünden hukuki sorumluluğunu doğuran bir haksız eylem ve kusur oluşturduğunun açıkça ortaya konulamadığı davanın haksız fiile dayalı tazminat istemi olduğu dikkate alındığında; davacı tarafından davalı aleyhine açtığı işbu davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, TTK 309 ve 336'ncı maddeleri gereği şirket müdürünün fiilleri nedeniyle doğrudan doğruya zarara uğranıldığı iddiası ile açılan tazminat davasıdır. Davacı, dava dilekçesinde kendisinin zarara uğradığını bu nedenle tazminatın kendisine verilmesi gerektiğini iddia etmiş, dava konusu zararının dava dilekçesinde şirketin kullandığı kredinin faizinin artmaması için kendisi tarafından bankaya ödeme yapıldığı ve ayrıca şirket müdürünün bir takım giderlerinin kendisi tarafından karşılanmış olmasından kaynaklandığını ileri sürmüştür. İddianın ileri sürülüş biçimine göre, meydana gelen zarar davacının doğrudan zararı olmayıp dolayısıyla zararıdır. Davacı dava dışı şirketin kredi borcunu ödemiş olup, bu alacağını şirketten talep edebilir.Davalı müdür tarafından şirkete kullandırılan kredi şirket işlerine harcanmamış ise bu takdirde zarar şirketin zararını oluşturup davacı dolayısıyla zarara uğramıştır. Davacının, şirket müdürünün otel, uçak parası gibi giderlerini karşılamış olması da bu meblağları şirketten talep etme hakkı verir. Davacının ileri sürdüğü iddialar davacının dolayısıyla zararı niteliğinde bulunduğundan bu durumda da davanın tazminatın şirkete verilmesi şeklinde açılması gerekirken davacıya ödenmesi şeklinde talepte bulunması doğru bulunmadığından ve davanın reddine ilişkin olarak verilen karar bu gerekçeyle sonucu itibariyle doğru bulunduğundan davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle kararın onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.