Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2012/10466 · K. 2012/13805

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/10466 E.  ,  2012/13805 K. "İçtihat Metni" Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kadıköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2012 gün ve 2010/267 Esas, 2012/27 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın suçları velâyet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, TCK.nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, mağdureye karşı işlenen cinsel istismar suçlarından sonra, suçun ortaya çıkmasına mani olmak için sanığın farklı zamanlarda zincirleme şekilde işlediği tehdit suçundan dolayı ayrıca cezalandırıldığından tebliğnamedeki bu hususa ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Beden ve ruh sağlığındaki bozulma teselsül edemeyeceğinden, TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak arttırımın 103/6. maddesinden önceki ceza üzerinden yapılarak bulunacak miktarın 103/6. maddesi ile tayin edilen cezaya ilavesi suretiyle uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde ve hatalı hesaplama ile hüküm kurularak fazla ceza tayini, Sanık müdafiin talebi olduğu halde tehdit suçundan sanık hakkında TCK.nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.