Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/10784 · K. 2013/13338

11. Hukuk Dairesi         2012/10784 E.  ,  2013/13338 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/03/2012 tarih ve 2009/226-2012/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalılardan ...’ın müvekkili ile olan 01.01.2003 tarihli sözleşmesi uyarınca yaptığı işçi taşıması sırasında meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin sigortalı işçisi...in vefat ettiğini, işçinin mirasçılarının Ankara 1. İş Mahkemesinde açtıkları dava sonunda davacının tazminat ödemeye mahkum edildiğini, davacının ölenin mirasçılarına 28.05.2008 tarihinde 35.000 TL ödediğini, aralarındaki taşıma sözleşmesi hükümlerine göre sorumluluğun davalı ...’e ait olduğunu, araç maliki ve sürücüsü olan davalıların da sorumluluklarının bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı kalmak üzere 8.000 TL tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle talebini 35.000 TL’ye yükseltmiştir. Davalı ..., nakliyeci firmada şoför olarak çalıştığı sırada yaptığı kazadan dolayı Mihalıççık Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla kusurlu bulunmayarak beraat ettiğini, ayrıca nakliyeci ile davacı arasında imzalanan sözleşmede tüm sorumluluğu nakliyecinin üstlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ..., davacının İş Mahkemesinde görülen davayı kendisine ihbar etmediğini, ölenin mirasçılarından Beypazarı Noterliğinden ibraname aldığını, davacının ödediği tazminatın trafik kazasına ilişkin bulunmadığını, ölenin işvereni olması sebebiyle ödemek zorunda olduğu tazminat olduğunu, dolayısıyla aralarındaki protokol dışında kaldığını, kaza yapan aracın sahibi ve işleticisi olmadığını, sürücü İrfan’ın kaza tarihinde davacı emrinde çalıştığını savunmuştur. Davalı ... vekili, müvekkilinin kaza yapan aracı 20.09.2001 tarihli harici satış sözleşmesi ile davalı ...’e sattığını, aracın işleticisinin ve davacıyla taşıma sözleşmesi yapanın Halil olduğunu, müvekkiline husumet tevcih edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalılardan Hasan'ın aracın trafikte maliki gözükse de 20.09.2001 tarihli harici satış sözleşmesi, davacı ile Halil arasında imzalanan servis sözleşmesi ile işletenin davalı ... olduğunun sübut bulması karşısında zarardan sorumlu olmadığı, davacı ile işleten ... arasında işçi taşıma sözleşmesi imzalandığı, bu suretle Halil'in davacının ödediği tazminattan işleten ve sözleşme hükmü gereğince sorumlu olduğu, davalı sürücüyü %50 oranında kusurlu bulan bilirkişi raporuna istinaden, zarardan davalı ...’ın da sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalılar İrfan ve Halil'den 8.000,00 TL. tazminatın 28/05/2008 tarihinden itibaren, 27.000,00 TL. tazminatın ıslah tarihi olan 05/01/2012 tarihinden itibaren faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kararı davacı vekili ile davalılar ... ve ... temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ile ...'ın tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin temyizine gelince; davalılardan ... dava dışı işçinin vefat ettiği aracın malikidir. Davacı şirket ile adı geçen davalı arasında taşıma sözleşmesi bulunmasa da, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesi hükümleri uyarınca araç malikinin kazada vefat edenin mirasçılarına karşı haksız eylemden doğan kusursuz sorumluluğu bulunduğundan mirasçılara ödeme yapan davacı şirketin de halefiyet yoluyla davalı araç maliki ...'e rücu hakkı bulunmaktadır. 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca araç mülkiyetinin devri resmi şekilde yapılmadıkça geçersiz olup hukuki sonuç doğurmaz. Öte yandan ... tarafından aracın teslim edildiği ...'a işleten sıfatının uzun süreli kira akdi ve benzeri yollarla devredildiği, bir başka deyişle söz konusu aracın tüm bakım ve masraflarının uzun süreli olarak taşıma akdinin tarafı olan ... tarafından üstlenilip davalılardan ...'ın taşıyan sıfatı yanında 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanununun 85. maddesi uyarınca işleten sıfatına haiz olduğu hususu kanıtlanamadığına göre uyuşmazlık konusu tazminattan davalı araç maliki ...'in de sorumlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle bu davalı hakkındaki davanın reddi doğru görülmemiş, kararın temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ile ...'ın temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.369,65 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.800,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.