Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2012/11180 · K. 2012/16214

10. Hukuk Dairesi         2012/11180 E.  ,  2012/16214 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No :1241-318 Dava, 19.10.1990-23.03.1996 arası vergi mükellefiyet dönemine ilişkin hizmet borçlanmasının 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesi kapsamında geçerli sayılması ve 6111 sayılı Yasanın yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlandırılması istemine ilişkindir. Mahkeme, istek gibi davanın kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacının, 26.01.2004 intikal tarihli giriş bildirgesine ve 09.12.2003-devam biçimindeki şirket ortaklığına istinaden 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesine göre, ilk defa 09.12.2003 tarihi itibariyle Kuruma kayıt ve tescil edildiği, 19.10.1990-23.03.1996 arası döneme ilişkin vergi kayıt sürelerini 26.01.2004 tarihli başvurusuna istinaden anılan yasa maddesi kapsamında borçlandığı, anılan döneme ilişkin borçlanma bedelinin Kurumca 10.159,85 TL olarak belirlenip, 30.06.2004 tarihli yazı ile davacıya tebliğe çıkarılmış ise de; söz konusu yazının davacıya yöntemince tebliğine dair bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı gibi, bu hususun davalı Kurumca da kanıtlanamaması karşısında, davacının geçici 18. madde kapsamında borçlanabileceğinin tespitine dair mahkeme yaklaşımında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Fakat, mahkemece, vergi kayıt sürelerine ilişkin olarak 49’uncu ve ek 15. maddelere göre hesaplanacak prim borçlarının tamamının ödeme tarihinde bulunulan gelir basamağının yürürlükte olan prim tutarı üzerinden Kuruma ödenmesi sağlanıp sonucuna göre bir karar verilmelidir. Ancak, 1479 sayılı Yasanın geçici 18. maddesinde öngörülen vergi mükellefiyet dönemlerine ilişkin borçlanma bedelinin 13.02.2011 tarihli 6111 sayılı Yasanın kapsamı içinde bulunmadığı gözetilmeksizin, anılan borçlanma bedeli yönünden, davacının, söz konusu yasanın yeniden yapılandırma hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespitine hükmedilmesi, yerinde görülmemiştir. O halde, davalı Kurum avukatının, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 25.09.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.