Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/11234 · K. 2013/9283

11. Hukuk Dairesi         2012/11234 E.  ,  2013/9283 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Hasımsız olarak görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2011/537-2012/291 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait ticari defter ve belgelerin 07.07.2011 tarihinde işyerinde çıkan yangında yandığını ileri sürerek, zayii kararı verilmesini talep ve dava etmiştir. Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, davacı vekiline, delillerini ve varsa tanıklarını bildirmek üzere kesin süre verilmesine rağmen davacı vekilinin kesin süre içinde delillerini bildirmediği, defter ve belgelerin yangın çıkan yerde olduğuna dair delil ibraz etmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava, dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nın 68/son maddesi uyarınca ticari defter ve belgelerin zayii istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde olayla ilgili soruşturma dosyasındaki jandarma olay yeri inceleme raporu, yangın raporu, müşteki ifade tutanağı, vergi dairesi görevlilerince tutulan tutanak gibi delillere dayanmış, bu dellilerini de dava dilekçesine eklemiş olup, mahkemece de bu bağlamda soruşturma dosyasındaki tüm belgeler getirtilmiştir. 6762 Sayılı TTK'nın 66. ve 68. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, kural olarak ticari defterlerin işletme merkezinde bulunmasının olağan olması karşısında, bunun aksini düşündürecek dosya içerisinde delil ve emare bulunmadığı halde, mahkemece, bu yönde özel bir kanıtlama yükümlülüğü getirtilerek bu amaçla verilen kesin süreye uyulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazları kabul edilerek hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.