Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2012/11289 · K. 2012/12740

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/11289 E.  ,  2012/12740 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı tarafından, davalı aleyhine 06.01.2012 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı, 214 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısı olmadığını belirterek davalıya ait 215 sayılı parselden bedeli karşılığında geçit hakkı kurulmasını istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne, 215 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği en uygun komşuya yöneltilmeli, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit kurulacak yer davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli genel ilke olan fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Ayrıca kurulacak geçit hakkı kesintisiz olarak anayola bağlanmalıdır. Davacının paylı malik olduğu 214 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı yoktur. Ancak tapu kayıtlarının incelenmesinde davacı ...’in aynı zamanda doğudaki 217 parsel sayılı taşınmazın da müstakilen maliki olduğu anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut kadastro paftası ile bilirkişi raporu ve krokisi incelendiğinde davacıya ait bu parselin yola cephesi olduğu görülmektedir. Davacının geçit hakkı tesisi istediği 214 sayılı parsele komşu olan kendisine ait 217 sayılı parselin yola cephesi bulunduğu anlaşıldığından artık başkasına ait taşınmazdan yol istemesi komşuluk hukuku ilkelerine aykırıdır. Bu nedenle öncelikle davacının kendisine ait olan 217 sayılı parselden doğudaki genel yola ulaşımını sağlayacak şekilde geçit kurulmasının mümkün olup olmadığı araştırılmalı, buradan geçit kurulması mümkün olmadığı takdirde başkaca alternatifler değerlendirilmelidir. Mahkemece, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.