Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/11821 · K. 2013/11671

11. Hukuk Dairesi         2012/11821 E.  ,  2013/11671 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/03/2012 tarih ve 2011/472-2012/82 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket adına uluslararası taşıma işi yaptığını, davalının taşıma işine ilişkin fatura bedelini ödememesi üzerine müvekkili tarafından icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı taşıyıcının taşınan malları ... ve ... 'ya iki tırla ulaştırılması gerekir iken, davacının yanlış yere yanlış malları gönderdiğini bunun sonucunda müvekkilinin dava dışı asıl taşıyıcıya 5.010 Euro ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalının fazla vergi ödediği iddiasını ispatlayamadığı, CMR'nin 30/3. maddesi gereğince davalı gecikmeden dolayı 21 gün içinde durumu taşıyıcıya bildirmediğinden bu hükümden de yararlanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın davasının kısmen kabulü ile icra takibine itirazın kısmen iptali ile 5.010 Euro üzerinden takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, navlun bedelinin tahsiline yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı bakiye navlun tutarına itiraz etmeyip, davacının ...'ye götüreceği eşyayı, ...'ya ...'ya götürülecek eşyayı ...'ye götürdüğünü ileri sürerek üst taşıyıcı tarafından kendisinden talep edilen ve ödenen 5.010 Euro'nun davacı alacağından takas ve mahsup edildiğini ve bu nedenle de 29.06.2009 tarihli faturayı düzenleyerek, davacıya gönderdiğini savunmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hak ettiği navlun tutarı konusunda olmayıp, davacının taşımadaki hatası nedeniyle davalının, davacı tarafından tazmini gereken bir zararı bulunup bulunmadığı noktasındadır. Davalı bu nedenle ... Lojistik firmasının kendisine kesmiş olduğu ve içeriğinde gecikme cezası olduğu belirtilen toplam 10.753,00 TL tutarında bir fatura ibraz etmiş olup, ayrıca bu faturanın dayanağı olarak düzenlenen ve içeriklerinde mesai, ardiye-fazla mesai-tahmil tahliye, malzeme maliyeti yazılı 3 adet fatura ile gümrük vergisi ödendiğine dair gümrük vergi tahsil alındısı ibraz etmiştir. Mahkemece, davalı vekilinin bilirkişi raporuna karşı yaptığı ciddi itirazlar üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Ancak, davacı taraf ... aktarmalı olarak taşıma yapacağını sunduğu taşıma sözleşmesiyle ispatlayamadığı gibi, ...'dan aldığı yükü ...'deki kendi deposuna boşalttıktan sonra tekrar yükleme sırasında ...'ye götürülmesi gereken emtiayı ...'ya, ...'ya götürmesi gereken emtiayı da ...'ye gidecek tıra yüklemediğini kabul ettiğine göre, davacının bu yanlışı ile ibraz edilen belgelerde belirtilen mesai ücreti, ardiye-fazla mesai-tahmil tahliye ve malzeme maliyeti gideri ve gümrük vergisinin ne gibi bir ilgisi bulunduğu davacıya açıklattırılıp, ilgili olduğu anlaşılması halinde gerektiği takdirde davalının defterleri de incelenmek suretiyle bu miktarı kendisinden önce gelen taşıyıcı ...Lojistik firmasına ödeyip ödemediği de tespit edilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.