Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/12141 · K. 2013/10359

11. Hukuk Dairesi         2012/12141 E.  ,  2013/10359 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 tarih ve 2011/69-2012/116 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 10/05/2010 tarihinde hizmet alım sözleşmesi imzalandığını, davalının 5763 sayılı Kanunla değişik 5510 sayılı Kanun'un 24(i) bendi delaleti ile Hazinece karşılanan %5 kısımı müvekkilinin istihkaklarından haksız olarak kestiğini ileri sürerek yapılan kesinti tutarı olan 40.312,92 TL'nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, yapılan kesintilerin hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 5510 sayılı Yasa'nın 81. maddesinde yapılan değişiklik ile sigortaya borcu olmayan işverenlerin %5 indirimden faydalanmalarının mümkün hale geldiği, dosyadaki kayıt ve belgelere göre asıl işverenin davacı olduğu ve yasada ön görülen koşulları taşıdığı, taraflar arasındaki sözleşmelerin 10/05/2010 tarihli olup, 01/03/2011 tarihli kanun değişikliğinden önce olduğu, bu nedenle kesintiden davacının faydalanamayacağına ilişkin düzenleme ve ilgili tebliğin davacı yönünden uygulanamayacağı gerekçesiyle davalının davacının hakedişlerinden %5 oranında 40.312,92 TL tutarında yaptığı kesintinin 14/02/2011 dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.155,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.