Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2012/12553 · K. 2012/18377

3. Hukuk Dairesi         2012/12553 E.  ,  2012/18377 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, ayrı yaşamada haklılık nedeniyle 700,00 TL tedbir nafakasının tahsili istenilmiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile kararın kesinleşmesinden itibaren aylık 500,00 TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmiş, hüküm, süresinde taraflarca temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara; kararın dayandığı deliller ile kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, HMK’nun 297/e maddesi hükmüne göre gerekçeli kararda kararın yazıldığı tarihin belirtilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.Yine, mahkemece hükmedilen nafakanın geçerlilik tarihi dava tarihidir. Bu husus, 28.11.1956 gün 15 E., 15 K. sayılı Y.İ.B.K.'da " nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder" şeklinde belirtilmiştir.“ Mahkemece, kararın kesinleşmesinden itibaren nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Bundan ayrı olarak ta, tedbir nafakasının miktarı tayin edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.Yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının SGK’dan emekli olup, aylık maaşının 1400,00 TL olduğu, davacının ise; ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır. O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı, bakmakla yükümlü olduğu kişiler nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekir. Davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.