Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2012/12587 · K. 2014/1058

14. Ceza Dairesi         2012/12587 E.  ,  2014/1058 K. "İçtihat Metni" Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çivril Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.06.2010 gün ve 2010/85 Esas, 2010/363 Karar sayılı hükme karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine ilişkin 12.07.2010 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı kararında açıklandığı üzere; CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümde "başvurulacak kanun yolu, süresi, sürenin hangi tarihte başlayacağı, mercii ve şeklinin" açıkça gösterilmesi gerektiği, sanığın yüzüne karşı verilen 02.06.2010 günlü hükümde ise “Kararın para cezası açısından kesin olduğu, hapis cezası açısından ise tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde..." temyiz edilebileceği belirtilerek hapis cezası yönünden kanun yoluna başvuru süresinin ne zaman başlayacağının hatalı gösterilmesi ve hapis cezası ile birlikte verilen para cezasının da temyizi kabil olduğunun gözetilmemesi nedeniyle, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanığın kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanığın 10.06.2010 tarihli dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz başvurusu olarak kabulü ile mahkemenin 12.07.2010 günlü temyiz isteminin reddine dair Ek Kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.