Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/12669 · K. 2012/11842

12. Ceza Dairesi         2012/12669 E.  ,  2012/11842 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : Beraat Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, müşteki tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında şikayetçi olduğunu beyan eden müştekiye 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesine göre davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmadığı, müştekinin vekilinin de 21.5.2009 tarihli oturumda kamu davasına katılma talebinde bulunduğu halde, katılma talebi hakkında bir karar verilmediği görülmüş ise de; katılma isteği karara bağlanmamış ve katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açık olup müştekinin 5271 sayılı CMK’nın 237. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre; sanığın gündüz vakti, sevk ve idaresinde bulunan otomobil ile Dededüzü Köyü istikametinden Gümüşova ilçesi istikametine doğru yerleşim yeri sınırları dışında, iki yönlü ve genişliği 4,30 metre olan yolda seyir halinde iken, kaza mahalline geldiğinde, yolun dar olması nedeniyle, sanığın ve karşı istikametten gelen müştekinin kullandığı araçların dikiz aynalarının birbirine çarptığı, kırılan cam parçalarının müştekinin sağ gözüne isabet edip dosya arasında mevcut adli rapora göre gözünde sürekli işlev kaybı olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu, bu şekilde gelişen olayda, keşif sonrasında aldırılan ve dosya kapsamına ve oluşa uygun bilirkişi raporuna göre, sanığın ve müştekinin, birbirlerine geçiş üstünlüğünün olmadığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 56/b ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 106/a maddelerine göre, her ikisinin de sağa yanaşıp birbirlerine geçiş kolaylığı sağlamaları gerektiği, bu kurala uymadıklarından her ikisinin de eşit oranda ve asli kusurlu olduklarının tespit edildiği, müştekinin aracın camını açık kullanması ile yaralandığı, ancak yaralanmasındaki asıl nedenin trafik kazası olduğu ve illiyet bağının kesilmediği, taksirli eyleminden dolayı sorumluluğunun devam edeceği gözetilmeden sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı, müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.