Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2012/12915 · K. 2012/18301

3. Hukuk Dairesi         2012/12915 E.  ,  2012/18301 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.avacı dilekçesinde; tüm malvarlığını kızları olan davalılara devrettiğini, ancak davalıların kendisine geçinmesi için gerekli yardımı yapmaktan kaçındıklarını ileri sürerek; her bir davalıdan 500’er TL olmak üzere toplam 1.000 TL yardım nafakasının alınmasına karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar; anneleri olan davacının emekli maaşı aldığını ve halen davalı ...’a ait evde dava dışı kardeşleri Yılmaz ile birlikte kira vermeden oturduğunu, ayrıca davacının bankada 16.500 TL tutarında mevduatının bulunduğunu savunarak; koşulları oluşmayan nafaka isteminin reddini talep etmişlerdir. Mahkemece; davacının nafakaya ihtiyacı bulunduğu, almakta olduğu emekli maaşının ise sadece nafakanın miktarını tayinde etkili olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı ...’ın 250 TL, davalı ...’nin ise 150 TL yardım nafakasını davacıya ödemesine karar verilmiş, hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.Dava, TMK. nun 364 ve 365. maddelerinde düzenlenmiş olan yardım nafakası istemine ilişkindir. Anılan yasal düzenlemeler incelendiğinde;Herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür(TMK md 364/1). Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir(TMK. md 365/2).Nafakanın, yükümlülerin bir veya birkaçından istenmesi hakkaniyete aykırıysa hakim, onların nafaka yükümlülüğünü azaltabilir veya kaldırabilir(TMK. md.365/3).Açıklanan yasal düzenlemede belirtilen yoksulluk kavramına ise Hukuk Genel Kurulunun 7.6.1998 gün 1998/656E. 688 K.sayılı ilamı ile açıklık getirilmiş ve “:...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür ( eğitim ) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların” yoksul kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir.Tüm bu açıklamalar ve ortaya konulan yasal düzenlemeler ışığında somut olay irdelendiğinde; nafakanın yasal koşullarının oluşup oluşmadığının tespiti için mahkemece yaptırılan incelemenin yeterli olmadığı açıktır. Zira, davalı tarafça ileri sürülen banka hesabının var olup olmadığı incelenmediği gibi bu hesabın varlığını kabul eden ancak borçlarını ödeyebilmek için bu hesabı kapattığını bildiren davacıdan bu konudaki delilleri usulünce sorulup toplanılmamıştır.Bundan ayrı, davacının, davalılar dışındaki (nafaka ile yükümlü olan diğer) reşit çocuklarının sosyal ve ekonomik durumları da araştırılmamıştır.Buna göre mahkemece yapılacak iş; hem davacının, hem de davalılar dışındaki yetişkin çocukların sosyal ve ekonomik durumları araştırarak tarafların var ise bu konudaki delillerini toplamak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.