Yargıtay 19. Hukuk Dairesi · E. 2012/13418 · K. 2013/3077

(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/13418 E.  ,  2013/3077 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili; müvekkilinin 22.11.2010 tarihinde davalı ile yapmış olduğu sözleşme ile davalının İzmir Menemen serbest bölgede satın almış olduğu Toskana deri fabrikasının hurda elektrik şalt malzemeleri ve trafosunu 21.000 TL karşılığında satın aldığını, sözleşme uyarınca müvekkilinin davalıya 1.000 Dolar, 1.000 Euro, 4.100 TL olmak üzere toplam 7.550 TL ödeme yaptığını, kalan 13.450 TL'lik ödemenin de malzemelerin teslimatının gerçekleştiği gün yapılacağının sözleşmede belirtildiğini, müvekkilinin kendi imkanları ile davalının fabrikasına gelerek sözleşmede yazılı malları söküp çuvallara yerleştirdiğini ve daha sonra teslim almak üzere fabrikadan ayrıldığını, sözkonusu sökme işlemlerinin üç gün sürdüğünü, bu iş için müvekkilinin işçilere toplam 600 TL ödediğini, sözleşme konusu malların müvekkiline teslim edilmediğini, davalının defalarca teslimi ertelemesi nedeniyle müvekkilinin 1.070 TL yakıt, yemek ve konaklama masrafı yaptığını, müvekkilinin hurdacılık işi yaptığını, sözleşme konusu mallar müvekkiline teslim edilmiş olsaydı müvekkilinin bu malları işledikten sonra fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 5.000 TL kar koyarak kazanç elde edebilecekken malların teslim edilmemesi nedeniyle bu kardan mahrum kaldığını belirterek, sözleşmede belirtilen borcun davalı tarafından aynen ifasını, ifası mümkün olmadığı halde müvekkilinin uğramış olduğu 9.220 TL maddi ve 5.000 TL müspet zararların fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak suretiyle ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 20.06.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile; sözleşmede belirtildiği ve müvekkili tarafından aynen döviz cinsi ile ödeme yapıldığı için 1.000 USD ve 1.000 Euro'nun ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 23/02/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte ödeme tarihindeki TL karşılığının tahsili ile yine peşin ödenen 4.100 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsilini, bilirkişi tarafından hesaplanan 1.070 TL'nin dava tarihinden ve yine söküm işçiliği olarak hesaplanan 540,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, dava dilekçesinde talep edilen müspet zarar 5.000 TL'nin dava tarihinden, geri kalan 5.500 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili; Asliye Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğunu belirterek görev itirazında bulunmuş ve davaya konu yerin İDESBAŞ Menemen Deri Serbest Bölgesi olması nedeniyle bu bölge sınırlarından hurda malzemesinin çıkarılmasının mümkün olmadığını, buna bağlı olarak da müvekkilinin hurda malzemeyi teslim edemediğini, ifanın mümkün olmaması durumu sözkonusu olduğundan davacının taleplerinin haksız ve mesnetsiz olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; İzmir Serbest Bölge Kurucu ve İşleticisi A.Ş. tarafından gönderilen yazı gereğince davaya konu malzemeler ister hurda ister ikinci el elektrik malzemesi olarak nitelendirilsin bu malzemelerin satışı konusunda hukuki bir engelin, ifa imkansızlığının bulunmadığı, dolayısıyla taraflar arasında akdedilen sözleşmenin geçerli olduğu, sözleşme konusu malzemeler ile ilgili olarak herhangi bir başvuruda bulunmakla yükümlü satıcı konumundaki davalının bu hususu yerine getirmemekle kusurlu davrandığı, davalının 18/02/2011 tarihli ihtarname ile borçlunun temerrüt hükümlerine göre, gecikmeden dolayı sorumlu olduğu, davacının talebi doğrultusunda bu sorumlulukta öncelikle aynen ifaya karar verilebileceği, ne var ki, aynen ifadan vazgeçildiğinden, ifanın yerine getirilmemesi sebebiyle davacının uğradığı müsbet zararın tazmininin gerektiği, bu bağlamda davacının ifaya yönelik yaptığı 1.500 TL akaryakıt ve ulaşım giderleri, 540 TL söküm masrafları ve 10.500 TL kazanç kaybını, ayrıca sözleşme gereği ödediği 7.550 TL' sının iadesini isteyebileceği, 540,00 TL söküm masraflarının üzerinde kalan kısım yönünden talebin yersiz olduğu, dava dilekçesi ile sözleşme kapsamında döviz cinsinden ödenen paraların TL olarak istendikten ve tercihini bu yönde kullandıktan sonra ıslah dilekçesi ile bu kez döviz cinsinden satım bedellerinin istenmesinin hukuka uygun olmadığı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, keza dava dilekçesinde 600,00 TL olarak istenilen söküm işçiliği tutarının ıslah dilekçesi ile 540,00 TL olarak belirlenmesi ve bunun üzerinden tüm davanın değerlendirilmesinin istenmesinin usule uygun olmadığı, 7.550 TL satış bedelinin iadesi konusunda dava tarihinden önce davalının temerrüde düşürülmediği, ıslah dilekçesinde belirtilen taleplerden 5.500 TL'nin üzerinde kalan kısmın haksız olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle; dava dilekçesi ile açılan davanın kısmen kabulü ile 14.160 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, malların parçalanması ve sökülmesi işlemleri ile ilgili çalışma-yevmiye alacak talebinin 540.00 TL tutarın üzerinde kalan kısım yönünden reddine, aynen ifa konusunda karar verilmesine yer olmadığına, ıslah dilekçesinde belirtilen talebin kısmen kabulüne, 5.500,00 TL nin ıslah tarihi 20.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.