Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2012/13566 · K. 2014/1833

5. Ceza Dairesi         2012/13566 E.  ,  2014/1833 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 5 - 2012/74015 MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 16/12/2011 NUMARASI : 2010/123 Esas, 2011/462 Karar SUÇ : Görevi kötüye kullanma Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki yaptırım lehe değiştirilmesine rağmen bu fıkraya atıfta bulunan ve sanıkların eylemlerine uyduğu kabul edilerek haklarında uygulanan 3. fıkrada aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptırımın aleyhe sonuç doğurduğu, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105. maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; bu tarih itibariyle sanıkların eylemlerinin 6352 sayılı Kanunun 86. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde yer alan suça dönüştüğü ve bu düzenlemenin de sanıklar aleyhine sonuç doğurduğu gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun kararlarında (06/12/2005 gün, E. 2005/4. MD-110 K. 2005/159; 18/10/2005 tarih E. 2005/4-96, K. 2005/118) da belirtildiği üzere, gerekçedeki açıklamaya göre kamu zararının ekonomik zarar anlamında olduğu, kamu zararı kavramının ne olduğu hususunda müracaat edilebilecek ve her zaman için geçerli olabilecek genel bir tanım olan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Yasasının 71. maddesine göre de mevzuata aykırı karar, işlem, eylem veya ihmal sonucunda kamu kaynağında artışa engel veya eksilmeye neden olunmasının kamu zararını oluşturduğu, dava konusu olaylarda sanıkların haksız kişisel menfaat sağlayarak atılı suçları işlediklerikabul edildiği de nazara alındığında kamu zararının ne şekilde gerçekleştiği gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden “Sanıkların kamu zararını gidermedikleri...” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Sanık A.. K.. hakkında TCK'nın 51/3. maddesi gereğince denetim süresinin hiçbir gerekçe gösterilmeden 2 yıl olarak tayin edilmesi, Sanık A.. K.. hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi karşısında TCK'nın 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve O yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. .