Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2012/15238 · K. 2013/2735

5. Ceza Dairesi         2012/15238 E.  ,  2013/2735 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet (iki kez) HÜKÜM : Zincirleme zimmet suçundan mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: İzmir 8. İş Mahkemesi Yazı İşleri Müdürü olarak görev yapan sanığın suç tarihlerinde tanık ve bilirkişi tebligatlarında kullanılmak için taraflarca bırakılan posta pullarını zimmetine geçirdiği kabul edilerek mahkümiyetine karar verilmiş ve mahkümiyet hükmü kurulurken 12/12/2008 ve 25/04/2011 günlü eylemlerine yönelik tanık ...’in üç yıl sonra ifade ettiği kuşkuya dayalı anlatımı ile diğer personelin beyanları ve kaleme yerleştirilen gizli kamera kaydındaki görüntülere dayanılmış ise de; teknik araçla izlemenin düzenlendiği CMK'nın 140. maddesinde sayılan katalog suçlardan birinin işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka suretle delil elde edilememesi halinde şüphelinin veya sanığın kamuya açık yerlerdeki faaliyetleri ve işyerinin teknik araçlarla izlenebileceğinin, ses ve görüntünün kayda alınabileceğinin hükme bağlandığı ve bu kararın hakim, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısı tarafından verileceği, savcı tarafından verilen kararların da yirmidört saat içinde hakim onayına sunulacağının belirtildiği, katalog suçlardan olmayan “zimmet” iddiası nedeniyle hakim veya Cumhuriyet savcısının dahi teknik araçla izleme kararı verme yetkisinin bulunmadığı somut olayda, mahkeme hakiminin bilgisi dahilinde personel tarafından kaleme gizli kamera yerleştirilmek suretiyle yasayla düzenlenen usul ve esaslara uyulmadığı, yetkisiz kişilerce elde edilen bu kayıt ve bulgular bir suça ilişkin de olsa hukuka aykırı delil niteliği taşıdığı, tesadüfen elde edildiği kabul edilse bile ilgili suçun CMK'nın 140. maddesinde sayılan katalog suçlar arasında yer almaması sebebiyle hukuka aykırılık vasfının değişmediği ve isnada nazaran kamusal menfaatin ilgili kişinin şahsi menfaatine karşı bir önceliğinin de bulunmadığı hususları ile Anayasa'nın 38. maddesindeki “kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez”, CMK'nın 206/2-a bendindeki “delil kanuna aykırı olarak elde edilmişse reddolunur” ve aynı Kanunun 217/2. maddesindeki “yüklenen suç hukuka uygun bir şekilde elde edilmiş .../... -2- her türlü delille ispat edilir” hükümleri nazara alındığında hukuka aykırı olarak elde edilmiş kamera görüntülerinin soruşturma veya kovuşturma sırasında kullanılamayacağı, mahkümiyet hükmüne ispat aracı olamayacağı, diğer taraftan yaklaşık üç yıldan bu yana sanığın atılı suçu işlediğinden kuşkulandıklarını ileri süren adliyede görevli tanıkların ve konuyu ilettikleri aynı yerde görev yapan iş mahkemesi hakiminin yetkili makamlara başvurma imkanları olduğu ve bunun zorunlu bulunduğunu bildikleri veya bilmeleri gerektiği halde başvurmayarak bizzat elde ettikleri kamera kayıtlarının hukuka uygun kanıt olarak kabulünün mümkün olmadığı, kaldı ki sanığa atılı suç kamu güvenilirliğine karşı işlenebilen suçlar bölümünde yer almakta olup, olayın tanıkları olan kişilere yönelik olmadığı gibi kamera kaydı ani gelişen ve bir daha elde edilme imkanı bulunmayan kanıt niteliğinde sayılamayacağı gözetilerek, olayda bilgi sahibi olduğu anlaşılan mahkeme hakimi ...’un tanıklığına başvurulması, dinlenen diğer tanık beyanlarıyla birlikte mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik tahkikatla ve yazılı gerekçelerle mahkümiyet hükmü tesisi Kabule göre de; TCK'nın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile kazanılmış hak hükümleri de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 04/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...