Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/15250 · K. 2012/20049

11. Hukuk Dairesi         2012/15250 E.  ,  2012/20049 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/11/2010 gün ve 2009/121-2010/303 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/06/2012 gün ve 2011/3606-2012/11395 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin dava konusu çeki ciro yoluyla iktisap ettiğini, çeki bankaya ibraz ettiğinde çekin karşılığının olmadığının anlaşıldığını, çek bedelinin tahsili için dava dışı ... aleyhine icra takibi başlatıldığını, ancak çekteki imzanın bu kişiye ait olmadığının anlaşılması üzerine takibin iptal edildiğini, davalı Banka'nın dava dışı ...’nın yazılı talimatı ve vekaleti olmadan ilgilisi dışında çek koçanını teslim etmiş olması nedeniyle sorumlu olduğunu, çek bedelinin tahsil edilemediğini ileri sürerek çek bedeli karşılığı olan 14.200 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalıvekili, çek imza tatbik föyünde dava dışı ...’nın imzası bulunduğundan dolayı çek koçanın bu kişiye teslim edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davalı Banka'nın çek karnesini dava dışı hesap sahibi ...’nın yazılı onayı veya vekaletnamesi olmadan dava dışı ...’a teslim ederek çeklerin dolaşıma çıkmasında kusurlu davrandığı, davacının çekteki keşideci imzasının keşideciye ait olmaması nedeniyle alacağının tahsil edemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 14.200 TL çek bedeli ve 753 TL çek tazminatı olmak üzere toplam 14.953 TL’nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.06.2012 tarihli kararı ile bozulmuştur. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.