Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2012/15367 · K. 2013/19716

21. Hukuk Dairesi         2012/15367 E.  ,  2013/19716 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, davalı Kurum tarafından ödenmeyen tedavi giderinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. K A R A R 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı; eşinin tedavisinde kullanılan ilaç salınımlı stent bedelinin davalı Kurum'dan tahsilini istemiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 419,04 TL medikal cihaz bedelinin davalıdan aınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olan davacının eşi için kullanılan iki adet ilaç salınımlı stentin, 03.06.2008 tarihli ve 6.150,00 TL miktarlı fatura karşılığı alındığı, davalı Kurum tarafından davacıya stentler için 06.03.2009 tarihinde 463,23 TL ödendiği, eczacı bilirkişi tarafından düzenlenen ve ilaç salınımlı stent kullanımının zorunlu kabul edilmemesi halinde davacıya bir adet ilaç salınımlı stent için ödenmesi gereken miktarın 209,52 TL olduğunun, iki adet kullanıldığı için 419,04 TL ödenmesi gerektiğinin bildirildiği, eczacı bilirkişinin ayrıca; ATO tarafından gönderilen yazıda söz konusu stentin bir adedinin fiyatının 2.830,84 TL ve KDV olarak belirlenmesi nedeni ile ilaç salınımlı stent kullanımının zorunlu kabul edilmesi halinde ise davacıya ödenmesi gereken miktarın 6.114,44 TL olarak hesaplandığını bildirdiği, mahkemece ilaç salınımlı stent kullanımının dosyada mevcut hekim raporları gereğince zorunlu olmadığı kanaati ile anılan şekilde karar verildiği anlaşılmaktaysa da; ilaç salınımlı stentlerin veya başka bir tedavi şeklinin, hastaların tedavisinde tıbben gerekli olduğu hususu, bilim dünyası tarafından kesin kanaat oluşturacak şekilde ortaya konulamamış ise de bir kısım uzman görüşleri ile yayınlanan bir kısım bilimsel makalelerde, bu tür hastaların tedavisinde ilaç salınımlı stentin, çıplak stente oranla en azından kısa vade için daha etkili olduğunun belirtilmiş olması, davalı Kurum’un da bu görüşlere itibar ederek, SUT'da belirtilen şartların varlığı halinde, ilaç salınımlı stent kullanılmasının hastalar için tıbben gerekli olduğunu esas alması; kısa süre içinde müdahale gereken bir halde bulunan hastadan, hangi özellikte ve sayıdaki stentin kendi tedavisi için daha uygun olduğu hususunun doğru bir şekilde değerlendirilmesi kendisinden beklenemeyecek olması, bu durumdaki hastanın hekiminin yaptığı tercihi kabul edeceği, ayrıca insan yaşamının kutsallığı ve temel insan haklarından olan yaşama ve sosyal güvenlik hakkının özüne dokunacak sınırlamalar getirilemeyeceği yönündeki ilkeler göz önüne alındığında, hekimin tercihine üstünlük tanınarak giderilmesi gerekliliği, bu itibarla da eczacı bilirkişi tarafından ATO'dan bildirilen miktar üzerinden hesaplanan iki adet ilaç salınımlı stent bedelinin KDV dahil fiyatı olan 6.114,44 TL'den davalı Kurum tarafından ödenen 463,23 TL mahsup edildikten sonra kalan miktarın ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK’nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi silinerek yerine “ 5.651,21 TL medikal cihaz bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 05.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.