Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2012/16405 · K. 2013/12267

4. Hukuk Dairesi         2012/16405 E.  ,  2013/12267 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar Abuşoğlu İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vd. aleyhine 16/05/2007 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/07/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/06/2013 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalılar vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince: Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Davacı, davalı sürücünün tam kusuru ile meydana gelen trafik kazasında ağır yaralandığını ve sakat kaldığını bildirerek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur. Davalı sürücü, davacı ile arkadaş olduklarını, olay günü kendisine telefon ederek Kahramanmaraş'tan Gaziantep'e eğlenmeye geleceğini, kendisine eşlik etmesini ve gece Kahramanmaraş'a geri götürmesini istediğini, yanlarında başka arkadaşlarının da olduğunu, birlikte alkol aldıklarını, davacıyı geri götürürken yolda kazanın meydana geldiğini, davacıyı hatır için taşıdığını, hatır taşıması nedeni ile araç maliki olan diğer davalı şirketin sorumlu tutulamayacağını, olay günü davacının kendisini geri götürmesi için ısrar etmese idi kazanın meydana gelmeyeceğini, alkollü olduğunu davacının da bildiğini bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının davalıya ısrar ederek kendisini Kahramanmaraş'a götürmesini istediği, davalının alkollü olduğunu bildiği halde araca bindiği, davranışları ile zararın oluşumuna dahil olup razı olduğu, kimsenin kendi kusuruna dayalı olarak oluşan zarar ve ziyanının tazminini isteyemeyeceği, ortada kasıt bulunmadığı belirtilerek davacının manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat istemi yönünden ise 50.000,00 TL'nin davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Dava konusu trafik kazasında davacının yaralanması, davacıya yönelik haksız bir eylem niteliğinde olup davalı ...'nun meydana gelen trafik kazasında taksire dayalı olarak tam kusurlu olduğu belirlenmiştir. Kaza tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK nun 41. maddesine göre, “Bir kimse, gerek kasten gerekse ihmal veya dikkatsizlik tedbirsizlik sonucu haksız bir şekilde, başkasının zarara uğramasına sebep olursa, o zararı tazmin ile sorumludur.” Şu durumda, davalının taksiri ile neden olduğu trafik kazasında zarar gören davacının tazminat isteminden sorumlu olup, mahkemenin manevi tazminat istemini tümden reddi doğru değildir. Ancak, mahkemenin manevi tazminat isteminin reddine gerekçe olarak gösterdiği sebepler BK 43-44 maddeleri uyarınca bir indirim nedeni olarak kabul edilebilir. Açıklanan bu hususlar gözetilmeden manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmiş bulunması doğru olmayıp kararın bozulması gerekmiştir b-Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerden, davacının kaza nedeni ile %88 oranda malul kaldığı, maluliyeti karşılığı 831.469,70 TL daimi iş gücü eksikliğine dayalı tazminat hesaplandığı anlaşılmaktadır. Davacı, davalının sürücüsü olduğu araca ücret karşılığı binmiş bir yolcu olmayıp sırf hatır için taşınmıştır. Hatır taşımacılığında yalnızca yolcunun yararının bulunduğu ve taşıyanın karşılıksız olarak onu taşıdığı gözetilerek Borçlar Kanunu’nun 43. maddesi gereğince zararın bir bölümünün tazminat alacaklısının üzerinde bırakılması gerekir. Davacı, kazanın hatır taşıması sırasında meydana geldiğini kabul etmiş ve hesaplanan tazminat tutarına göre hatır taşımasını gözeterek istemini 450.000,00 TL ye ıslah ettiğini bildirmiştir. Mahkemece, davacının hatır taşımasını gözeterek ıslah ettiği isteminden ayrıca davacının davalının aracına, alkollü olduğunu bilerek binmesinden dolayı BK 44 maddesi uyarınca müterafik kusurundan dolayı bir indirim yaparak hüküm kurulması gerekirken, yalnız 50.000,00 TL'lik bölümün kabul edilmiş olması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacı yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma avukatlık ücretinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.