Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/16505 · K. 2013/5354

22. Hukuk Dairesi         2012/16505 E.  ,  2013/5354 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi ... DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğinden bahisle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı kanuni süresi içinde davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Uyuşmazlık davacının fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Hafta tatilinde ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma ile fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda, davacı uyuşmazlık konusu alacaklarını ispatlama amacıyla tek bir şahit dinletmiş olup bu tanığın da, aynı konuda işverene karşı dava açtığı, davacının da bu davada şahitlik yaptığı anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinde bulunan puantaj kayıtlarında işe giriş çıkış saatlerinin yazmadığı, kayıtların pazarlama müdürü olan şahit tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Davacı pazarlama müdür muavini olup, işin niteliği de dikkate alındığında, mevcut deliller sözkonusu alacakların varlığını ispatlamaya yeterli değildir. Açıklanan sebeplerle, davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.