Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/16525 · K. 2013/14182

11. Hukuk Dairesi         2012/16525 E.  ,  2013/14182 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2012 tarih ve 2010/1168-2012/101 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin %25 hissesine sahip olduğunu, davalı şirketin 15/09/2010 tarihinde olağanüstü ortaklar kurulu toplantısını yaparak sermaye artırımı kararının alındığını, ancak toplantıya yapılan davetin ve alınan sermaye artırımı kararının hukuka aykırı olduğunu, sermaye artırımına gidilmesinin tek amacının müvekkilin şirketteki hisse oranını küçültmek olduğunu, sermaye artırımı kararının şirketin mali durumu gerektirmediği halde alındığını, şirketin iç kaynaklarından sermaye artırımının yapılması mümkünken, ortaklardan karşılanmak sureti ile yapılmasının objektif iyi niyet kurallarına aykırı düştüğünü, dava konusu ortaklar kurulu kararı ile ana sözleşmenin sermaye başlıklı 6 maddesinin değiştirilerek şirket ortaklarının pay durumlarının artırım oranının da değiştirildiğini, ancak müvekkile TTK'nın 516/2 maddesinden doğan rüçhan hakkını kullanabilmesi için süre dahi verilmeyerek engellendiğini ileri sürerek 15/09/2010 tarihli ortaklar toplantısında alınan kararların iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının ortaklar kurulu toplantısına katılıp tüm haklarını kullandığını, sermaye artırımı kararının yasaya, ana sözleşmeye ve objektif iyi niyet kurallarına uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; esas sermayesi 100.000 TL olan davalı şirketin 2009 yılında 154.347,67 TL, 2010 yılında 110.972,86 TL finansman gideri ödemesinin davalı şirketin hissedarlarına değil şirketi finanse edenlere çalıştığının en açık göstergesi olduğunu, davalı şirketin yaklaşık aylık 10.000 TL tutarındaki finansman gideri ödemekten kurtulmasının şirket esas sermayesinin arttırılması eş deyişle şirketin net işletme sermayesi ihtiyacının borç kaynaklarla değil öz kaynaklarla karşılanması ile mümkün olduğunu, esas sermayenin 100.000 TL'den 1.400.000 TL arttırılarak 1.500.000 TL ye çıkartılması sureti ile finanse edilmesine karar verilmesinde yasa, sözleşme, genel kabul görmüş muhasebe/finansman ve objektif iyi niyet kurallarına aykırılık bulunmadığı, davacının 15/09/2010 tarihli olağan üstü ortaklar kurulu toplantısına bizzat iştirak ettiği halde TTK 516/2 hükmüne göre sermaye artışına iştirak etme hakkını kullanmayıp ve zapta geçirttiği muhalefet şerhinde sermaye artırımına katılamayacağı yönünde irade açıklamış olması sebebiyle davacının artırılan sermayeye katılma hakkının davalı şirketin bir diğer ortağı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.