Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2012/16600 · K. 2012/26902

4. Ceza Dairesi         2012/16600 E.  ,  2012/26902 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık müdafiinin koşulları oluşmayan duruşmalı inceleme isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca mücavir alanda veya özel imar rejimine tabi yerler dışında anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanmaması nedeniyle, suça konu yapının belediye sınırı veya mücavir alanında ya da özel imar rejimine tabi yerler içinde kalıp kalmadığı kuşkuya yer vermeyecek biçimde saptandıktan sonra, sanığa yükletilen suçun oluşup oluşmadığı hususunda bir değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığa atılı imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere veya kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK’nın 184/5 maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması, Yasaya aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.