Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2012/17415 · K. 2012/20748

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17415 E.  ,  2012/20748 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi K A R A R HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasa'nın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00 TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın bir milyar lirayı (1.000,00-TL’yi) geçmesi gerekir. Öte yandan HUMK’a 5236 sayılı Yasa'nın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.” 2010 yılında bu parasal sınır 1.430,00 TL olarak uygulanmıştır. Öte yandan 12.11.2010 gün ve 27757 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 401 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde , 2010 yılı için belirlenen yeniden değerleme oranı %7,7 olarak öngörülmüştür. 2011 yılında bu parasal sınır 1.540,00-TL.olarak uygulanmıştır. Buna göre, 2011 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.540,00. TL.’sini geçmesi gerekir.2012 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için ise temyize konu dava değerinin 1.697,00 TL sını geçmesi gerekir. Somut olayda ,temyiz konusu asıl dava değeri 310 TL ,birleşen dava 151,82 TL dır. Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalının ve davacının temyiz dilekçesinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle Kurum avukatının ve davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.