Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2012/17539 · K. 2013/9586

10. Hukuk Dairesi         2012/17539 E.  ,  2013/9586 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava, trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahibine bağlanan gelirin artışlarla birlikte rücuen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Somut olayda ; davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 10. ve 26. maddeleri olup, Mahkemece, davalı ...’in %100 kusurlu olduğu, kazalının kusurunun bulunmadığı kanaatini bildiren rapora itibar edilerek, artışlarla birlikte talep edilen kurum zararının davalı ...’dan tahsiline, davalı işveren şirket aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiştir. 1-506 sayılı Yasanın 10. maddesinde, “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır... Ancak, yukarıki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22'nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesabedilecek sermaye değerleri tutarı, 26'ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir. 506 sayılı Kanunun 10. maddesine göre sorumluluk; kusursuzluk ilkesine dayanır. İş kazasında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe girişi süresinde Kuruma bildirilmemişse, Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından 10.maddeye göre sorumlu tutulması gerekir. İşverenin, 506 sayılı Yasanın 10. maddesine dayalı tazmin sorumluluğunun sınırlarının belirlenmesinde; kendisinin kusurlu olup olmaması etkili bulunmakta, işverenin kusursuz bulunduğu durumlarda, ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı olarak ortaya çıkan tazminat tavanından, Borçlar Kanunu'nun 43 ve 44. maddeleri uyarınca, % 50'den aşağı olmamak üzere indirim yapılarak, işverenin sorumlu olduğu tazminat tutarının belirlenmesi gerekmektedir. İşverenin, 506 sayılı Kanunun 26. maddesi yanında 10. maddesi uyarınca da sorumlu tutulması gerektiğinin tespiti halinde ise, işverenin %100 kusurlu olduğu kabul edilerek, hesaplanacak maddi tazminat miktarından, Borçlar Kanununun 43 ve 44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekir. Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, 506 sayılı Yasanın 10. maddesi kapsamında, davalı işveren şirketin sorumluluğu irdelenmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. 2-Kabule göre de, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:..., K:2006/106 sayılı kararı ile anılan maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu, Kurumun rücu alacağının, iptal kararından sonra, kanundan doğan bağımsız rücu alacağına dönüşmüş olması, yasa maddesi bu haliyle yorumlandığında, artışların istenilemeyeceğinde kuşku bulunmaması karşısında, gelirlerin ilk peşin sermaye değerinin belirlenmesinde, davacı Kurumun aylık bağlama kararındaki gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammının, ayrıca 92. madde uygulamasının dikkate alınarak sorumluluk sınırının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması temyiz edenin sıfatına göre aleyhe bozma sebebi yapılmamıştır. Diğer taraftan, davalı ... yargılamada kendisini vekille temsil ettirmemesine rağmen, karar başlığında davalı şirket avukatının, anılan davalının avukatı olarak yanlış yazılması usul ve yasaya aykırıdır. O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. S0NUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.