Yargıtay 22. Hukuk Dairesi · E. 2012/17681 · K. 2013/6003

22. Hukuk Dairesi         2012/17681 E.  ,  2013/6003 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatili, yıllık ücretli izin, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı taraf, davacının davalı işyerinde 05.01.2010-22.02.2011 iş sözleşmesinin son bir ay, yirmiiki günlük ücretinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı taraf, davaya cevap vermemiş, ancak bilirkişi raporunun ibrazından sonra vermiş olduğu dilekçesinde, davacının ücret alacağının ödendiğini belirterek bir kısım belgeler ibraz etmiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma alacağı, ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. Ücret alacağının ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur. Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir. Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir. 4857 sayılı kanunun 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu devlet bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır. Somut olayda, davalı vekili, Garanti Bankasına ait 11.03.2011 işlem tarihli, üzerinde şubat ayı maaşı yazılı olan 498,27 TL bedelli banka dekontu sunmuştur. Yine davalı taraf davacıya ait yıllık izin belgeleri, istirahat raporları ve kasa açığına ilişkin tutanakları ile imzalı ücret bordrolarını dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece bu belgelerin dosyada mevcut diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi ve gerekirse bilirkişiden ek rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.