Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/17791 · K. 2013/16153
11. Hukuk Dairesi 2012/17791 E. , 2013/16153 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TİCARET VE KALKINMA BANKASI
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.09.2012 tarih ve 2012/97-2012/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin "eco trade and development bank" ibaresinin 36. sınıfta marka olarak tescili için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, davalı kurumun tescilli "eco" markasını gerekçe göstererek KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca müvekkilinin başvurusunu kısmen reddettiğini, kurum kararında itirazlarının hangi nedenle reddedildiğinin belirtilmediğini, müvekkili kurumun uluslararası antlaşma ile kurulduğunu, anılan markayı bu antlaşma gereği kullanma hakkına sahip olduğunu, marka başvurusunda yer alan ibarelerin ilk olarak 17.09.1999 tarihinde müvekkili tarafından kullanıldığını, redde gerekçe gösterilen markanın başvuru tarihinin belirtilen tarihten sonra olduğunu, "eco" ibaresi üzerinde müvekkilinin üstün hakka sahip olduğunu, ayrıca müvekkilinin başvurusu ile redde dayanak yapılan markanın aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını ileri sürerek, davalı kurumun 22.05.2008 tarih ve 2008-M-3054 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, markalar arasında ilk bakışta fark edilecek düzeyde farklılıklar bulunduğu, benzerliğin düşük düzeyde olduğu, özellikle kısaltma markaları arasındaki benzerlik olgusunun oldukça dar yorumlanması gerektiği, ancak genel olarak KHK'nın 7/1-b maddesindeki benzerlik olgusunu da dar yorumlamak gerektiği, oysa davalı TPE'nin KHK'nın 8/1-b maddesi kapsamında inceleme yapıyormuşcasına inceleme yaptığı, KHK 7/1-b'de ilk bakışta fark edilemeyecek ölçüde benzerlik şartı aranırken, KHK'nın 8/1-b maddesinde bağlantı kurdurtacak ölçüde benzerlik şartının arandığı, ürünler arasındaki benzerlik olgusunun KHK'nın 7/1-b maddesindeki benzerlik koşulu için yeterli olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.