Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/18033 · K. 2013/16265

11. Hukuk Dairesi         2012/18033 E.  ,  2013/16265 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/12/2010 tarih ve 2010/337-2010/804 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin davalı THY uçağı ile Cezayir’e gittiğini, uçağa binerken davalı çalışanlarına teslim ettiği valizinin varma yerinde kendine teslim edilemediği için Cezayir’e geliş amacı olan fuara müvekkilinin katılamadığını ve davalı tarafça kayıp valizin teslimini beklemekle zamanının geçtiğini ileri sürerek, 1.571 USD maddi tazminatın faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacıya ait 5 adet bagajdan sadece 1 tanesinin varma yerinde davacıya teslim edilemediğini ancak daha sonra iadesini sağlandığını ve Varşova Konvansiyonu hükümlerine göre müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı sorumluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davalı tarafın, taşımadaki gecikmede zarar vermek kastıyla ya da pervasızca yaptıkları bir hareket ya da ihmal bulunduğu hususu davacı tarafından kanıtlanamadığı, davalının sorumluluğunun sınırlı bulunduğu, davalı şirketin konvansiyonun 22. maddesi uyarınca sınırlı sorumluluk miktarının 2.317,47 USD olduğu, bagaj taşımasındaki gecikme nedeniyle uğradığı gerçek zararın 921 USD olduğu, sınırlı sorumluluk miktarının altında kaldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 921 USD'nın davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, dava tarihinden itibaren bu miktara 3095 sayılı Yasa'nın 4/a. maddesi gereğince değişen oranlardaki döviz faizinin uygulanmasına, karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.