Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2012/18288 · K. 2013/16250

11. Hukuk Dairesi         2012/18288 E.  ,  2013/16250 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Hasımsız olarak görülen davada İstanbul 40. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/10/2012 tarih ve 2012/184-2012/228 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı, 2007 ve 2008 yılları muhasebe işlemlerinin İstanbul Serbest Muhasebeciler Mali Müşavirler Odası'na bağlı 7878 üye numaralı Serbest Muhasebeci...tarafından yürütüldüğünü, yeni Türk Ticaret Kanunundan dolayı eski yıllara ait belgeleri bir araya getirmek ve eski yıllardan kalan alacaklarını, hesaplarını kontrol edip önündeki dönem bilançolarına aktarma ihtimali olan işlem ve bakiye var ise tespit etmek maksadı ile 2007-2008 yılı muhasebeyi tutan...ile irtibata geçip 2007-2008 yıllarına ait defter vebelgeleri teslim almak istediklerinde kendisine ulaşamadıklarını ileri sürerek bu şekilde zayi olan 2007-2008 yılına ait defterlerin ve alış -satış faturalarının zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamı uyarınca İstanbul Topkapı Uygulama Grup Müdürlüğü Rami Vergi Dairesi Müdürlüğünce davacıya 31.05.2012 tarihinde defter ve belgeleri ibraz etmesi için yazı gönderildiği, yazının 11.06.2012 tarihinde davacı şirket yetkilisine tebliğ edildiği, davacı tarafın da Vergi Dairesi Müdürlüğünün defter ve belgeleri ibraz için yazılan yazının şirket yetkilisine tebliğ tarihinden sonra dava açtığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı temyiz etmiştir. Uyuşmazlığa uygulanması gereken 6762 sayılı TTK 68/son maddesi hükmüne göre defterlerin ziyaa uğraması halinde zayi belgesi istenebileceği hususu düzenlenmiştir. Davacının dava dışı muhasebecisine ulaşamaması anılan maddede öngörülen ziya anlamında değerlendirilemeyeceğinden ve mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı bu gerekçeyle ve sonucu itibariyle doğru bulunduğundan HUMK 438/son maddesi uyarınca davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün HUMK 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.