Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/19345 · K. 2013/9904

12. Ceza Dairesi         2012/19345 E.  ,  2013/9904 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle Yaralama Hüküm : TCK 89/1, 89/2-b, e, 53/6, 89/1, 89/2-b, 53/6, 51/1-3-6-7-8maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre suç tarihinde görevli Haydarpaşa Liman İşletmesi yetkilisi hakkında " Taksirle Yaralama" suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür. 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 51. maddelerinin her ikisi de kişiselleştirme kurumu ve birbirlerine önceliklerinin bulunmaması ve birinin diğerine göre daha lehe olduğunun ilke olarak ileri sürülemeyecek olması, TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmaması yönünden ise, bu hususun mahkemenin takdirinde olması ve karar verilmemesinin zımni red mahiyetinde değerlendirilmesi ayrıca sanık hakkında hüküm kurulurken “başkaca kanuni ve takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına” şeklinde gerekçe gösterilerek talebin karşılandığı anlaşıldığından tebliğnamede bozma öneren (4) nolu görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik araştırma yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanığın eylemi nedeniyle her iki katılanın yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturacağı ve davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10, 11, 12. maddeleri hükmüne göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek eylem bölünmek suretiyle, meydana gelen sonuç bakımından iki ayrı suç kabul edilip sanığın her bir katılana karşı taksirle yaralama suçundan ayrı ayrı sorumlu tutulması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de, 1- 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde “belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına” karar verilebileceğinin belirtilmesine karşın dosya içerisindeki onaysız fotokopi belgeye göre forklift yeterlilik belgesi bulunduğu anlaşılan sanığın yeterlilik belgesinin onaylı örneğinin getirtildikten sonra yürütmüş olduğu meslek ve sanatın gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı olarak işlemiş olduğu taksirli suç nedeniyle TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca meslek ve sanatının icrasından yasaklanmasına karar verilebileceğinin gözetilmeyerek suç tarihinde geçerli sürücü belgesi bulunup bulunmadığı araştırılıp, onaylı örneği getirtilmeden sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi, 2- Sürücü belgesinin geri alınmasının, güvenlik tedbiri niteliğinde olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi hükmü gereğince ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi, 3- Katılan ...'a ait hükme esas alınan Haydarpaşa Numune Hastanesi Başhekimliğine ait 05.01.2009, 21.01.2009 ve 13.02.2009 tarihli raporların denetime imkan verecek şekilde aslı veya onaylı örneklerinin getirtilmeden onaysız fotokopi belgeye dayanarak hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.