Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2012/19699 · K. 2013/1514

(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19699 E.  ,  2013/1514 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılığa Teşebbüs HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın eyleminin sosyal güvencesi olan kardeşine ait bilgileri kullanarak hastane hizmetlerinden faydalanmak ve bedelinin sosyal güvenlik kurumundan tahsil edilmesini amaçladığı iddia edildiğinden, katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan şikayetçi sosyal güvenlik kurumunun mahkemece katılma talebi reddedilmiş ise de, tebliğnamedeki temyizin reddine ilişkin görüşe aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'un 260.maddesinin 1.fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek CMK'nın 137/2 maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilip yapılan incelemede, Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. Somut olayda; sanığın doğum için sosyal güvencesi olmadığından kardeşi olan ...'ın T.C. Kimlik numarası ile hastaneye müracaatı ile doğum yaptığı sonrasında çıkış işlemleri sırasında durumun anlaşıldığı, çok basit bir kimlik kontrolü yapılması halinde sanığın gerçekte kardeşi gibi kendisini gösterip onun adına hastaneye yatışının ve doğum yapmasının mümkün olmaması, olayın hastanenin asgari düzeyde göstermesi gereken dikkati dahi göstermemesinden kaynaklanması gerekçesiyle dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşturmadığına yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.