Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2012/20207 · K. 2012/25050

12. Ceza Dairesi         2012/20207 E.  ,  2012/25050 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 89/1, 89/2-a, 62, 52/1-4. maddeleri gereğincemahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan hakkında Kırklareli Devlet Hastanesinin 10.08.2006 tarihli ortopedi uzmanı tarafından düzenlenen kesin raporunda sol el 3. parmak travmatik amputasyonun basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği,duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olmadığı,yaralanmanın hayat fonksiyonlarına orta derecede etkili olduğunun belirtildiği,Edirne Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.10.2006 tarihli raporunda ise yaşamı tehlikeye sokmayan ,basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olan sol el 3. parmak amputasyonunun kişinin yaşam fonksiyonlarını orta derecede etkileyecek nitelikte olduğunun belirtildiği,bu raporda meydana gelen yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin zayıflamasına neden olduğuna dair bir belirleme yapılmadığı gibi Kırklareli Devlet hastanesinin raporunda meydana gelen yaralanmanın duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olmadığı belirtildiğinden ve yaralanma her iki raporda kemik kırığı olarak kabul edildiğinden ,tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;ancak; Hayat fonksiyonlarına orta derecede etkili kemik kırığına yol açacak şekilde ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olmayacak şekilde yaralanan katılanın yaralanmasından dolayı sanık hakkında TCK'nın 89/2-a maddesi yerine TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gözetilerek CMUK'un 321.maddesi uyarınca hükmün bu nedenle BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 2. paragrafındaki “TCK'nın 89/2-a " ibaresi çıkartılıp yerine “TCK'nın 89/2-b” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.