Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2012/2033 · K. 2012/5466

1. Hukuk Dairesi         2012/2033 E.  ,  2012/5466 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ÇİVRİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 06/07/2011 Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisilin yönünden ise kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi 'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü; Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece, elatmanın önlenmesi davasının kabulüne, ecrimisil isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 617 parsel sayılı taşınmazda davacının kayden ½ pay sahibi olduğu, davalıların kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın taşınmazın tamamını kullanmak suretiyle müdahale ettikleri belirlenmek ve bu olgu mahkemece benimsenmek suretiyle davacının talebi doğrultusunda pay oranında elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine. Ecrimisil isteği bakımından tarafların temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmazda davalıların annesi F.’nın da ½ oranında paydaş olduğu davalıların savunmalarında ve tanık beyanlarında taşınmazdaki elma ağaçlarının davalıların babası tarafından dikildiğinin belirtildiği, bilirkişi tarafından ecrimisil hesabının da elma ağaçları dikkate alınarak yapıldığı görülmektedir. Bu durumda çekişme konusu taşınmazdaki elma ağaçlarının kim tarafından dikildiği ve ağaçlar dikilmeden önceki taşınmaz durumunun açıkça belirlenmesi, davalılar tarafından dikildiğinin tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılması halinde, davalıların ağaçsız arazi üzerinden belirlenecek ecrimisilden sorumlu olacakları kuşkusuzdur. Diğer taraftan, davacı 1993 yılından itibaren davalıların taşınmazı kullandıklarını ileri sürerek ecrimisil isteğinde bulunmuştur. Davalılardan M.’nın ise cevap süresi geçirildikten sonra 28.05.2010 tarihinde zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Davacının bu itirazdan sonra 15.06.2011 tarihli dilekçe ile ecrimisil isteğini ıslah ederek 1993 ile 2011 yılları arasında payına isabet eden ecrimisil miktarının tazminini istemiştir. Mahkemece de davalının bu zaman aşımı savunmasına karşı davacı tarafın itirazın defi talebinde bulunmadığı gerekçesiyle 5 yıllık ecrimisile hükmedilmiş olması da isabetli değildir. Hal böyle olunca; öncelikle taşınmazın ecrimisile esas alınacak durumunun belirlenmesi, belirlenen duruma göre, süresi içerisinde davalıların zamanaşımı itirazında bulunulmadığı da gözetilerek 1993 ile dava tarihi olan 10.09.2009 arasındaki davacının payına isabet eden ecrimisil miktarının, bildirilen ve bildirilecek olan emsaller de dikkate alınarak, bilirkişilerden ek rapor alınmak veya gerektiğinde yeniden yerinde uygulama yapılmak suretiyle bilimsel verilere uygun ve denetime elverişli olacak biçimde hesaplanması gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Tarafların ecrimisile ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.