Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2012/20574 · K. 2013/15472

11. Ceza Dairesi         2012/20574 E.  ,  2013/15472 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Sahtecilik suçu için ; Dolandırıcılık suçunun unsuru olarak kabul edildiğinden bu yönde açılan kamu davasında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin. Dolandırıcılık suçu için ; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e, 43/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin. 1-Müdafiinin, sanık hakkında 'nitelikli dolandırıcılık' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘nitelikli dolandırıcılık’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında 'nitelikli dolandırıcılık' suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-Katılan vekilinin, sanık hakkında 'resmi belgede sahtecilik' suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince; Tefrik edilen dosyanın sanıkları ..., ... ve ...'ın "Nas" adı ile faaliyet gösteren temizlik şirketinde çalıştıkları, anılan şirketin katılan kurumun temizlik işlerini aldığı, katılan kurum çalışanlarının zaman içerisinde temizlik işçilerini personel eksikliği nedeniyle evrak getirip götürme işlerinde kullandıkları, adı geçen sanıkların suç tarihleri arasında daha önceden ödemesi yapılan kurum sigortalılarına ait sağlık harcaması evraklarından dosya içerisinde bulunan belgeleri, muhafaza olunduğu yerden alarak ve yeniden ödeme belgeleri tanzim etmek suretiyle ikinci defa tahsil ettikleri, sanık ...'ın da temizlik işçisi sanıklarla ortak olarak hareket ettiği, 22.04.2002 tarihinde sanık ...’ın üç ayrı Bağkur sigortalısı adına düzenlenmiş belgeler ile birlikte katılan kuruma giderek toplam 757.000.000 TL'lik şahıs harcamasını talep ettiği, tanık veznedar ...'nun elden yapılabilecek ödemenin en fazla 450.000.000 TL olabileceğini, bu ödeme belgesinin nasıl imza edilebildiğini düşünerek durumdan şüphe ettiği, işlemin teyidini yapmak üzere gittiği diğer görevlilerden böyle bir belge imzalamadıklarını öğrendiği, bu sırada sanık ...'ın ehliyetini de kurumda bırakarak kaçtığı iddiasıyla açılan kamu davasında, iddianamedeki anlatıma göre sanığa yüklenen eylemin, sübutu halinde, sahtecilik suçu açısından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddelerinde yazılı 'resmi belgede sahtecilik' suçuna uyduğu, bu suçun ise 'nitelikli dolandırıcılık' suçunun unsuru olmayıp ayrı ve bağımsız bir suç olduğu gözetilmeden yazılı şekilde, 'nitelikli dolandırıcılık' suçunun unsuru kabul edilerek, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.